ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΕ ΑΡΧΑΙΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ

Μετά από μια κοπιαστική Παρασκεύη, ο νους και το σώμα ζητάνε κάτι διαφορετικό από το συνηθισμένο τρόπο ζωής σπίτι-φαί-παιδιά-κάνα μπανάκι και τιβί-κατάνυξη


Το μποτιλιάρισμα στο πήγαινε δεν μας χάλασε και πολύ, έπρεπε να μελετήσουμε την διαδρομή... στο χάρτη!!!

Όπερ και εγένετω!!! Αλλά και πάλι πως πάει κάποιος εκεί; Οι δρόμοι δεν είχαν ονόματα!!! Και το τοπίο είχε μια ξεχωριστή μαγεία...!!!


Που μυαλό για μελέτη...Αυτό το θέαμα μου θύμισε... άρχοντα των δαχτυλιδιών, τι να μου πει η Νέα Ζηλανδία;... σκέφτηκα...




Μετά από πολλές προσπάθειες, και μπόλικη μελέτη του χάρτη, αποφασίσαμε να πάρουμε τη βοήθεια του κοινού γιατί στο τέλος θα πηγαίναμε παντού εκτός από εκεί που θέλαμε!!!! Όχι πως οι πρώτοι δύο που ρωτήσαμε μας κατατόπησαν....Ειδικά ο δεύτερος που ήταν και Πακιστανός;...Ε! τι να λέμε τώρα!!!! Με την τρίτη όμως τα καταφέραμε και οι κόποι μας άρχισαν να αποδίδουν...






Μπίνγκο!!! Η ταμπέλα δείχνει τις προθέσεις της πεζοπορικής πια διαδρομής... -"Παρακαλώ κύριοι, ανεβείτε το λόφο μας και καλό κουράγιο!!!! Και μην ξεχνάτε...Το μονοπάτι που θα περπατήσετε, το χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι πρόγονοί σας για να προσφέρουν στους θεούς τους την αγάπη τους και οι μεταγενέστεροι στον Προφήτη Ηλία τις προσευχές τους...


...το τοπίο θα σας ταξιδέψει μακριά...

...και όσο θα ανεβαίνετε ψηλότερα...



...θα κουράζεστε μεν και θα λαχανιάζετε...



...μπορεί να σας μπουν σκέψεις παραίτησης...(μα γιατί τρέχουμε;...γιατί θα πέσει ο ήλιος στο κατέβασμα...έχει πολύ ακόμα;...)...





...κάμετε λίγη υπομονή και όταν θα έχετε φτάσει εκεί που οι κορφές αγγίζουν τα σύννεφα, θα σας χαλαρώσει και θα σας διώξει την κούραση ο καθαρός αέρας και η ηρεμία της φύσης...Εκει θα δείτε τον αρχαίο βωμό και το ξωκλήσι του Προφήτη Ηλία να αγναντεύουν...

...απολαύστε κι εσείς το αγνάντι...Μην ξεχαστείτε όμως! Το σκοτάδι πέφτει γρήγορα στο βουνό και η θέα παρότι πλανευτική, άλλο τόσο είναι επικίνδυνη...

...αδράξτε λοιπόν όσες περισσότερες εικόνες μπορείτε και αποθηκεύστε τις στον σκληρό του μυαλού σας...





...τη νύχτα που απλώνει τον σκοτεινό μανδύα της πάνω απο την πλάση, την πόλη να ντύνεται τα λαμπερά φωτάκια της και την Δύση να φέρνει βροχή..."

ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΦΩΤΟ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΗΛΑΙΟ ΝΥΜΦΟΛΗΠΤΟΥ

Ο...ΔΑΙΜΩΝ ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ ΕΒΑΛΕ ΠΑΛΙ ΤΗΝ ΟΥΡΙΤΣΑ ΤΟΥ...

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ...!!!

Ήταν απόγευμα Παρασκεύης όταν μετά τη δουλειά αποφασίσαμε να πάμε να επισκεφτούμε το σπήλαιο Νυμφολήπτου.
Ανεβήκαμε τον Υμμητό, μέχρι το κοιμητήριο της Βούλας και από εκεί ανηφορίσαμε το βουνο έως το σημείο όπου πριν μερικά χρόνια είχαν βρει τραγικό θάνατο οι δύο πυροσβέστες
όταν το όχημά τους κατρακύλισε και τούμπαρε στην πλαγιά του Υμμητού...
Η θέα είναι μοναδική και ο καθαρός αέρας τρυπάει τη μύτη και αναζοωγονεί το σώμα και η φύση σιγοτραγουδάει το χειμωνιάτικο τραγούδι της στ' αυτιά μου...
...και καμιά φορά μου κλείνει το μάτι και μου χαρίζει μοναδικά φυσικά χρώματα και όμορφα συναισθήματα με ένα απλό ουράνιο τόξο...

...σα να λέει μην ανησυχείς, όλα θα πάνε καλά!!!

Ευτυχώς που υπήρχε και αυτή η κατασκεύη...

...στην πόρτα σύρμα για κλειδί!!!!



Η κάθοδος ήθελε προσοχή γιατί ήδη είχε αρχίσει να βρέχει και οι βράχοι γλύστραγαν επικίνδυνα...
Αυτό είναι ένα σημείο που ο Δήμος Βούλας ξέροντας ότι μπορείς να παρκάρεις και να απολαύσεις θέα όμορφη έδωσε και ονομασίες...
"το ηλιοβασίλεμα των ρομαντικών"...ή "το δειλινό των ερωτευμένων"...

Κοιτάξτε τι βρήκα μια ανάσα από τον πολιτισμό και το καυσαέριο...



...κάτω από την μύτη μας...!!!

ΤΙ ΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΦΕΤΟΣ;

Μια εικόνα χίλιες λέξεις...







Μια εικόνα με τόσες λέξεις μέσα της,

πόσες λέξεις;

(...και τόσες εικόνες μέσα της...)


ΤΟ ΚΑΚΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΤΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ!!!
ΘΑ ΠΑΕΙ ΜΑΚΡΥΑ Η ΒΑΛΙΤΣΑ;

ΓΥΡΝΩΝΤΑΣ ΧΤΕΣ ΑΠ' ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ (Συνάντησα...πολυκοσμία...)

Για να λέω και την αλήθεια, μόλις σχόλασα είπα να κατέβω στο Σύνταγμα για να βρεθώ στο συλλαλητήριο... Όταν έφτασα είχαν απομείνει ελάχιστοι και δύο-τρεις σίγουρα όχι Έλληνες(ντόπιοι, ιθαγενείς πείτε τους ότι θέλετε) οι οποίοι καθάριζαν τις μπογιές που πέταξαν κάποιοι στο Μεγάλη Βρετανία, ενώ οι δρόμοι γύρω από το Σύνταγμα, είχαν περικυκλωθεί από ασπροκόκκινες κορδέλες και αστυνομικούς με μπλε φόρμες, αστυνομικούς με χακί φόρμες, αστυνομικούς ένστολους και μη...
Την ηρεμία έσπασε ένα ασθενοφόρο που κατέβηκε την Πανεπιστημίου δαιμονιωδώς προς Ομόνοια για να χαθεί στην κατηφόρα της ουρλιάζοντας.
Σιγά-σιγα συνειδητοποίησα ότι δεν υπήρχε και τόση ηρεμία αφού στον αέρα, γύρω από το χώρο Ζάππειο-Σύνταγμα-Κολωνάκι-Εξάρχεια-Ομόνοια, πετούσε μόνιμα ένα ελικόπτερο της αστυνομίας... Άρχισε να διαλύεται η αίσθηση της ασφάλειας...Γύρισα και είπα από μέσα μου "τα κοράκια πετάνε όπου υπάρχει πτώμα"....

Ανηφορίζοντας για το Κολωνάκι και αφού εφοδιάστηκα με τα απαραίτητα κουλούρια για τον δρόμο, φαίνοταν ότι τα πράματα κάθε άλλο παρά ήρεμα ήταν... Έφτασα στην οδό Σκούφα και αφού περπάτησα απολαμβάνοντας τα ένα από τα κουλούρια, κοίταξα προς τα αριστερά μου, προς Ομόνοια μεριά...
Πολύς κόσμος μαζεμένος φαινότανε, κάποιες κυρίες ανηφόριζαν σχεδόν τρέχοντας, με τρομαγμένο και ανήσυχο βλέμμα την Νοταρά, κρατώντας μαντήλια στο πρόσωπό τους και τα λιγοστά ψώνια της Παρασκεύης στο άλλο χέρι...
Ο ήχος του ελικοπτέρου και μερικά συνθήματα που ακούγονταν ανέβαζαν την αδρεναλίνη καθώς κατηφόριζα...Μάσαγα πιο γρήγορα...!!!


Έφτασα στο σημείο όπου η αστυνομία επιχειρούσε να συλλάβει,προσάγει δεν ξέρω, κάποιους οι οποίοι βρίσκονταν μέσα σε σπίτια και πολυκατοικίες. Ασκληπειού και Νοταρά γωνία...

Οι αστυνομικοί είχαν αποκλείσει ένα κομμάτι του δρόμου που γίνονταν οι συλλήψεις, και κάθε φορά που έπιαναν κάποιον και τον πήγαιναν προς την κλούβα, άρχιζε και ο λεκτικός "λιθοβολισμός"...Αστυνομικοί-χοίροι-ανθρωποκτόνοι και τα γνωστά...Το ελικόπτερο συνέχιζε να δημιουργεί μια ατμόσφαιρα..."αποκάλυψη τώρα" με το συνεχές πέταγμά του πάνω απ΄τα κεφάλια μας... Κάποια στιγμή τα αυτοκίνητα της αστυνομίας έπρεπε να φύγουν από εκεί αλλά ο κόσμος έκατσε καταμεσής στο δρόμο φωνάζοντας εν χορώ "δε θα περάσει" ...


...αλλά τελικά...πέρασε ύστερα από αστραπιαία κίνηση ενός αστυνομικού, που ξεπήδησε χαμηλά από το μπλόκο τους και σημάδεψε επιτυχώς στα μούτρα των καθιστών διαμαρτυρόμενων και τους ανάγκασε σε άτακτη φυγή!!! Εκεί η αίσθηση της ασφάλειας "πέταξε" και τη θέση της πήρε ο πανικός... Ο τόπος γέμισε από το αέριο πιπεριού και... σκορδοστουμπιού ενώ οι "πολιορκημένοι" αστυνομικοί, σαν νεότεροι Μεσολογγίτες, έκαναν έξοδο (κοινώς "ντου") παρασέρνοντας καθιστούς και όρθιους στο διάβα τους...Δεν άργησαν να εκσφενδονιστούν καρέκλες και γλάστρες, κάνοντας τους "εξοδούχους" πυρ και μανία...Ευτυχώς είχα προλάβει να φάω τα κουλούρια!!!



Πάρα πολυς κόσμος έτρεχε με πρόσωπα πρησμένα, μάτια κόκκινα και δακρυσμένα και φτάρνισμα...πολύ φτάρνισμα!!! Έχει το καλό του όμως...Όταν φταρνίζεσαι νιώθεις απελευθερωμένος κατά κάποιο τρόπο ρε παιδάκι μου...!!!! Άσε που καθαρίζει και το στόμα από τα σουσάμια!!! Κάπως έτσι πέρασε ένα ακόμα ταραγμένο απόγευμα για τους κάτοικους αυτής της ταλαιπωρημένης γειτονιάς της Αθήνας...



















Αλήθεια πέρασε;