Παρασκευή 7 Σεπτεμβρίου 2018

Μάϊκλ Βεντρις




Έζησε μόνο 34 χρόνια, στην σύντομη ζωή του ο ιδιοφυής νεαρός Μάικλ Βέντρις έδωσε στην χώρα μας 7 αιώνες περισσότερη Ιστορία! από μικρός είχε κλίση στην εκμάθηση γλωσσών, 9 χρονών γνώριζε αρχαία ελληνικά, λατινικά, γαλλικά, γερμανικά, πολωνικά. Το 1936, σε ηλικία 14 ετών έτυχε να ξεναγηθεί από τον ανασκαφέα της Κνωσού Σερ Άρθουρ Έβανς σε μια έκθεση Μινωικής τέχνης και εντυπωσιάζεται, ακούει για πρώτη φορά για την άγνωστη γραφή των Μινωιτών , ο Έβανς την ονόμασε Γραμμική Β, επειδή χρησιμοποιούσε γραμμικούς χαρακτήρες, όχι εικονιστικούς, όπως τα ιερογλυφικά και διέφερε από την ακόμα παλιότερη γραφή, την Γραμμική Α, ολόκληρη η επιστημονική κοινότητα επηρεασμένη από το κύρος του Έβανς δέχεται την γνώμη του ότι δεν είναι Ελληνική, αλλά ξεχωριστή γλώσσα, του Βέντρις γίνεται έμμονη ιδέα να την διαβάσει.
Στον Β Παγκόσμιο Πόλεμο κατατάχτηκε στη Βασιλική Βρετανική Αεροπορία και διέπρεψε στο να σπάζει μυστικούς κώδικες των Γερμανών, το να λύσει το μεγάλο αίνιγμα, το αποκαλούμενο «Έβερεστ» της Αρχαιολογίας που ταλάνιζε ειδικούς πάνω από 30 χρόνια ήταν πια θέμα χρόνου. Το γεγονός ότι δεν ήταν αρχαιολόγος αλλά αρχιτέκτονας αλλά ούτε και πανεπιστημιακός τον βοήθησε να διατηρήσει το μυαλό του καθαρό και να ρισκάρει κάνοντας τολμηρές υποθέσεις ότι πράγματι η Γραμμική Β είναι Ελληνική γλώσσα, χωρίς το φόβο της απόρριψης από ένα χώρο, τον Ακαδημαϊκό όπου ούτως ή άλλως δεν ανήκε. Επειδή δεν ήταν φιλόλογος δεν θα μπορούσε να συνεχίσει χωρίς την βοήθεια κάποιου κλασικού φιλολόγου, τον βρήκε στο πρόσωπο του Τζων Τσάντγουικ υφηγητή στο Πανεπιστήμιο του Καίμπριτζ. Και τα κατάφερε!
Το 1939, εκτός από την Κρήτη, βρέθηκαν και στην ηπειρωτική Ελλάδα γύρω στις 300 πλάκες με τη Γραμμική Β, κάνοντας τη σύγκριση, ο Βέντρις παρατήρησε ότι ορισμένες «λέξεις» υπήρχαν μόνο στις πλάκες της Κρήτης. Έκανε, λοιπόν, την εμπνευσμένη υπόθεση, πως αυτές οι λέξεις ήταν ονόματα πόλεων και τοπωνύμια, πράγμα που αποδείχτηκε σωστό. Τελικά, ερμήνευσε με σιγουριά 65 από τα 88 τότε γνωστά σύμβολά της, διατύπωσε τους βασικούς κανόνες ορθογραφίας της και έφερε στο φως την πρώτη Ελληνική γλώσσα 7 αιώνες παλαιότερη από τα Ελληνικά του Ομήρου, στην ευφυΐα του οφείλουμε το γεγονός ότι η γραπτή μας Ιστορία δεν αρχίζει, όπως γνωρίζαμε τον 8ο αιώνα αλλά στα μέσα του 15ου αιώνα, περίπου στο 1450 π.Χ. αφού τότε χρονολογείται το αρχαιότερο κείμενο γραμμένο σε πήλινη πινακίδα που ανακαλύφθηκε το 2010 στην Ίκλαινα της Μεσσηνίας. Συνολικά, έχουν βρεθεί περί τα 5.000 κείμενα σε Γραμμική Β (κυρίως πινακίδες αλλά και αγγεία), 3.000 από την Κνωσό, γύρω στα 1.400 από την Πύλο και τα υπόλοιπα από Θήβα, Μυκήνες, Τίρυνθα, Ελευσίνα, Ορχομενό και αλλού, έχει διαβαστεί περίπου το 87% αυτών των κειμένων
Την 1η Ιουλίου του 1952, ο παθιασμένος ερασιτέχνης που δεν ήταν ούτε φιλόλογος, ούτε αρχαιολόγος, ούτε γλωσσολόγος ανακοίνωσε την ανακάλυψή του σε μια ομιλία του στο BBC. Χαρακτηρίστηκε το φιλολογικό γεγονός του 20ου αιώνα, αφού διαβάστηκαν τα αρχαιότερα γραπτά κείμενα του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού!
Σαν σήμερα, στις 6 Σεπτεμβρίου του 1956, ο Βέντρις σκοτώνεται ακαριαία όταν καρφώνεται οδηγώντας με μεγάλη ταχύτητα το αυτοκίνητό του σε σταθμευμένο φορτηγό στα περίχωρα του βόρειου Λονδίνου. Η Μ. Βρετανία τον τίμησε με το παράσημο της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, η περίπτωση του ο θρίαμβος της θέλησης και του παθιασμένου ανήσυχου μυαλού, έλεγαν για αυτόν «του παραδίδεις χάος και σου επιστρέφει τάξη»
αν βρείτε κάπου μια προτομή του ή δρόμο στην Ελλάδα που φέρει το όνομα του, γράψτε μου!
Φωτο 2. Πινακίδες στην Κρήτη γραμμένες συμβολικά και στην Γραμμική Β, πρόταση που δεν υλοποιήθηκε!
φωτο 3. Το Δημήτρης γραμμένο στην αρχαιότερη γραφή του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού, βρείτε πως γράφεται το δικό σας όνομα στην ωραία εφαρμογή που έχει ανεβάσει στην ιστοσελίδα του το Μουσείο Θηβών http://games.mthv.gr/mth-names/
Σημ. για να είμαι ακριβής φαίνεται ότι υπάρχει πράγματι οδός Βέντρις, ένας μικρός και άσημος δρομάκος σε προάστιο του Ηρακλείου, στενός και κατηφορικός, που κανείς δεν τον προσέχει. Γράφει ένας κύριος, γνώστης και υποψιασμένος, που περνώντας από εκεί, ρώτησε ένα νεαρό της γειτονιάς που ρούφαγε τον φραπέ του " Γιατί τον βγάλανε αυτό το δρόμο ΒΕΝΤΡΙΣ ; Πού το βρήκαν αυτό το περίεργο όνομα ; Με κοίταξε για μια στιγμή, με περιεργάστηκε και μετά έστρεψε το βλέμμα του προς την πινακίδα σαν να την έβλεπε κι αυτός για πρώτη φορά… Έσφιξε τα χείλια, μισόκλεισε τα μάτια και συνοφρυώθηκε. Μεσολάβησαν πέντε, έξι δευτερόλεπτα αυτοσυγκέντρωσης και μετά μου απάντησε : «Ξέρεις, πρέπει να ‘ναι παιχνίδι του υπολογιστή, κάτι σαν το παλιό ΤΕΤΡΙΣ … αλλά τώρα έχουνε βγει άλλα… άπαιχτα ! "

Τετάρτη 5 Σεπτεμβρίου 2018

καμ μπακ...

Χρόνια και ζαμάνια... που λένε!
Πόσος καιρός πέρασε που δεν "ενημέρωσα" το blog μου και δεν μοιράστηκα όλες αυτές τις στιγμές που πέρασαν...
Και τι δεν πέρασε... Αγώνες, δράσεις, δίκτυο αλληλεγγύης, καινούριες γνωριμίες, πολλά...πολλά!! Καταστάσεις και συμβάντα που άλλαξαν τη ζωή μου, συνεχίζουν να την αλλάζουν και αλλάζουν και τη ζωή όλων μας,,,
Να αναφέρω χαρακτηριστικά οτι ο κύκλος του δικτύου αλληλεγγύης έκλεισε, κάνοντάς με σοφότερο και χρησιμότερο άνθρωπο στην κοινωνία, κυβερνήσεις άλλαξαν, βρέθηκε μια πιο σταθερή δουλειά, το αυγό του φιδιού έσπασε και μας ανατρίχιασε, φίλοι αγαπημένοι και γνωστοί άλλαξαν τόπο κατοικίας, και συγγενείς το ίδιο... πολλά... πολλά...
Μεγάλωσα... και μαζί μου τα παιδιά μου, οι εναπομείναντες και παραμένοντες φίλοι μου, τα αδέρφια μου... όμως η ψυχή και η σκέψη αρνούνται πεισματικά να ακολουθήσουν το λευκό των μαλλιών που πολλαπλασιάζεται χρόνο με το χρόνο...
Ειλικρινά νοιώθω πολύ όμορφα γράφοντας αυτές τις λέξεις... σα να φεύγει ένα μικρό βάρος από την δύσκολη καθημερινότητα... αδειάζει το αρνητικό φορτίο η μπαταρία και επαναφορτίζει θετικά...
Θα τα λέμε συχνότερα... έχω αρκετά να πω... για δουλειά, για πρόσφυγες, για τους νεότερους και τους παλιότερους... οοολ γκουντ... που έλεγε κι ο Σπύρος...!


Τρίτη 3 Ιανουαρίου 2017


ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΓΕΜΑΤΗ ΑΠΟ ΑΓΑΠΗ !!

Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 2015

ΤΣΙΚΝΟΠΕΜΠΤΗ ΚΑΙ ΦΕΤΟΣ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ ΜΑΣ !!!


ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΦΕΤΟΣ !!!
ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ...!!!

Κυριακή 5 Οκτωβρίου 2014

ΚΑΛΗ ( ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΗ) ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΟ ΔΙΚΤΥΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ !!!

Οι εγγραφές ξεκίνησαν...


Οι εγγραφές στα τμήματα του Δικτύου Αλληλεγγύης Ακαδημίας Πλάτωνα ξεκίνησαν!
Η αλληλεγγύη είναι η λέξη κλειδί, όμως τι σημαίνει; Επιβάλλεται ή εμπνέεται; Ο ορισμός της είναι ένα αράδιασμα λέξεων ή μια εμπειρία, ένα βίωμα;

Σήμερα που τα πράγματα είναι δύσκολα, πρέπει να βρούμε τρόπους να διοχετεύουμε την πίεση για να μη "σκάσουμε", να έρθουμε λίγο πιο κοντά ο ένας στον άλλο, να ανήκουμε σε κάτι στο οποίο έχουμε ρόλο, λόγο, άποψη, στο οποίο το πάρε-δώσε θα μας κάνει να γυρνάμε σπίτι λίγο πιο ανάλαφροι. Το "ο καθένας για τον εαυτό του" το δοκιμάσαμε και δεν έπιασε. Τώρα δοκιμάζουμε κάτι άλλο. Και λειτουργεί. 

Δε θα γίνουν όλα τέλεια, κανένας δεν έχει τις απαντήσεις για το "πώς" ή το "μετά". Ίσως το βρούμε μαζί. Δεν είμαστε "ειδικοί" ή "επαγγελματίες". Ζητάμε συγγνώμη για λάθη και παραλείψεις που έγιναν τα τελευταία 3 χρόνια, προσπαθούμε κάθε χρόνο να βελτιωνόμαστε και ευχαριστούμε τα 1300 άτομα που από την αρχή μέχρι τώρα έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για το Δίκτυο. Όσοι πιο πολλοί είμαστε, τόσο πιο πολλά μυαλά, πιο πολλές ιδέες, πιο πολλές λύσεις και δυνατότητες. 

Στο Δίκτυο υπάρχει χώρος για όλους τους καλούς. Στα τμήματα εγγραφείτε εδώ.http://moluvi.blogspot.gr/2014/10/blog-post.html

Ποιος δε θέλει να γίνει καλύτερος άνθρωπος; Ποιος δε θέλει να αλλάξει τον κόσμο; Ποιος δε θέλει να πάρει μέρος σε μία από τις πολλές προσπάθειες, να στηρίξουμε ο ένας τον άλλο όπου μπορούμε; Ποιος (από τους μεγαλύτερους ή και τους νεότερους) δεν θέλει να πραγματώσει,έστω και στο ελάχιστο, τον γνωστό στίχο : "Θέλουμε τον κόσμο, και τον θέλουμε τώρα";;!
Εκεί στοχεύουμε... Να αλλάξουμε όσο μπορούμε τον σάπιο και καταστημένο κόσμο που ζούμε... Αρχίζοντας από τους εαυτούς μας και σαν τα κύματα που δημιουργεί το πετραδάκι που πέφτει στο νερό μιας ακίνητης λίμνης, να απλώσουμε τις ιδέες μας μέσα από τις απλές δράσεις και προσφορές μας, "χτίζοντας" μια μικρή εστία ζεστασιάς, κατανόησης και αλληλεγγύης στη γειτονιά μας... Είναι δύσκολο στην αρχή, γιατί πολύ απλά όλοι μας θεωρούμε τους εαυτούς μας άριστους και ανώτερους. Όμως μέσα από την τριβή και τη συμμετοχή στην ομάδα, αντιλαμβανόμαστε ότι ο καθένας μας εκτός από το πόσο μα@*κας είναι, κρύβει μικρούς και στις περισσότερες περιπτώσεις ίδιους θησαυρούς με τον διπλανό του, τον παραδιπλανό του και πάει λέγοντας... Και ανακαλύπτουμε ότι το "μίγμα" από την ζύμωση ξεχωριστών ατόμων και ιδεών είναι εκρηκτικά καταπληκτικό, πολύχρωμο και γεμάτο ευχάριστες εκπλήξεις...!!! Σε περιμένουμε να πάρεις, να δώσεις και να δωθείς ειλικρινά σε αυτή την προσπάθειά μας...