Μια
απίστευτη συνέντευξη του Κακλαμάνη δημοσιεύτηκε στο γυναικείο περιοδικό
"WE" της Ελευθεροτυπίας στο τεύχος του Οκτωβρίου. Σε αυτή ο Κακλαμάνης
ξεδιπλώνει όλο το μέγεθος της αλαζονείας του δίνοντας μια σειρά από
προκλητικές υπεροπτικές. απαντήσεις. Δεν υπάρχει κατάλληλος σχολιασμός
πέραν του ότι ο κ. Κακλαμάνης πιο πιθανό να μένει στην αμερικάνικη
Athens της πολιτείας της Georgia, παρά στην Αθήνα της Ελλάδας.
Κάτι του φταίει πάντα του απερχόμενου δημάρχου της Αθήνας. Μια τα δέντρα που φυτρώνουν εκεί που άλλοι θέλουν να σπείρουν τσιμέντο, μια οι «κατ' επάγγελμα μίζεροι» πολίτες που τον βάφτισαν «Ομέρ Πριόνη», μια οι δημοσιογράφοι που παραποιούν τα λόγια και τις προθέσεις του, μια οι «μπαχαλάκηδες»... Το σίγουρο είναι ότι δεν του φταίνε τα ψαλίδια και οι κορδέλες, γι' αυτό και επιδίδεται μετά μανίας στο σπορ των εγκαινίων. Τι εγκαινιάζει; Όλα αυτά που 4 χρόνια τώρα έκαναν τη ζωή του Αθηναίου καλύτερη. Πώς είπατε; Δεν την έκαναν; Την έκαναν, επιμένει ο κ. Κακλαμάνης, προκαλώντας τους ψηφοφόρους να τον «μαυρίσουν» αν τα πράγματα δεν είναι όπως τα λέει. Αχ, μην τους βάζετε ιδέες, δήμαρχε...
Οι πολίτες σάς αποκαλούν Ομέρ Πριόνη και Ψαλιδοχέρη επειδή κόβετε τα δέντρα και γεμίζετε τον τόπο τσιμέντo.
«Κοιτάξτε, δεν με ενδιαφέρει τι λέει μια μικρή ομάδα που τους έχω ονοματίσει κατ' επάγγελμα δημοκράτες, κατ' επάγγελμα οικολόγους και κυρίως κατ' επάγγελμα μίζερους. Αυτοί οι κύριοι θα είναι όλοι υποψήφιοι. Ας δούμε, λοιπόν, ποιους θα επιβραβεύσει ο αθηναϊκός λαός. Αυτούς ή εμένα».
Ο Αβραμόπουλος έμεινε στην ιστορία ως ο Δήμαρχος με τα κάγκελα και τα συντριβάνια. Εσείς πως πιστεύετε ότι θα καταγραφείτε στη συνείδηση των πολιτών;
«Ως ο δήμαρχος που έφερε το περισσότερο πράσινο στην πόλη, αγόρασε και ενέταξε στη δημοτική περιουσία 132 στρέμματα ελεύθερων χώρων κι έφτιαξε 17 νέα πάρκα».
«Ο Βωβός δήμαρχός μας» σας αποκαλούν, για την επιμονή σας να χάσουν από πράσινο οι πολίτες και να κερδίσει από τσιμέντο ο εργολάβος στην περιοχή του Ελαιώνα.
«Οι δήμαρχοι εφαρμόζουν τους νόμους. Ούτε τους ψηφίζουν ούτε τους γράφουν. Ο νόμος ήταν και είναι σαφής. Ο,τι έγινε εκεί ήταν σύμφωνο με το νόμο που ψήφισαν τα 3/4 της Βουλής».
Λέγεται ότι συχνά κάνετε αντιφατικές δηλώσεις ή ότι, αφού έχετε πει κάτι, μετά το διαψεύδετε και λέτε κάτι άλλο.
«Τι λέτε; Βρείτε μου μια περίπτωση».
Στην Κύπρου και Πατησίων η κατασκευή γκαράζ σταμάτησε με δικαστική απόφαση, αλλά τα δέντρα είχαν ήδη κοπεί. Στην αρχή είπατε ότι κόψατε δύο δέντρα, μετά είπατε 15 και, τέλος, ότι τα πήρατε για να τα μεταφυτέψετε.
«Δεν είπα ποτέ τον αριθμό δύο εγώ».
Μα έχουν καταγραφεί αυτά.
«Δεν με ενδιαφέρει τι λένε κάποιοι συνάδελφοί σας, οι οποίοι επί τέσσερα χρόνια δεν έχουν βρει μια καλή λέξη να πουν για μένα. Τους αγνοώ παντελώς».
Έχετε πει ότι μια πόλη χωρίς τους ενεργούς πολίτες της είναι νεκρή. Κατόπιν χαρακτηρίσατε «περιφερόμενο θίασο» όσους αντιδρούν. Μεταξύ αυτών και τον Μανώλη Γλέζο.
«Με συγχωρείτε, αλλά εγώ μιλάω για τους κατοίκους της πόλης μου, δεν μιλάω για κατοίκους άλλων πόλεων. Αυτοί που φωνασκούν είναι από το Μαρούσι ή την Κηφισιά ή από οπουδήποτε».
Ακόμη κι έτσι να είναι. Οι κάτοικοι άλλων δήμων δεν δικαιούνται να διαμαρτυρηθούν για ό,τι συμβαίνει δίπλα τους; Αυτό δεν εννοούμε ενεργοί πολίτες;
«Να είναι ενεργοί πολίτες στους δήμους τους».
Επίσης, λέγατε ότι θα έπρεπε να έχουμε ποδηλατοδρόμους στην Αθήνα. Αυτό προεκλογικά. Μετά είπατε ότι είναι επικίνδυνο μέρος για τους ποδηλάτες η Αθήνα και εν τέλει ρίξατε το μπαλάκι στο ΥΠΕΧΩΔΕ και δηλώσατε ότι θα συμπαρασταθείτε ηθικά σε ό,τι αυτό αποφασίσει.
«Καμία αντιφατικότητα. Ο δήμος δεν έχει καμία αρμοδιότητα να κάνει ποδηλατόδρομο».
Τότε γιατί υπόσχεστε στο κόσμο κάτι που γνωρίζετε ότι δεν θα προσφέρετε επειδή δεν είναι αρμοδιότητά σας;
«Δεν είπα ποτέ αυτό που λέτε. Είπα ότι θα πιέσουμε να γίνουν ποδηλατόδρομοι».
Το «συμπαρίσταμαι ηθικά» είναι πίεση;
«Οι πιέσεις και τα αποτελέσματα έρχονται στις κατ' ιδίαν συζητήσεις με την εξουσία».
Από το δημοτικό συμβούλιο λένε ότι έχετε πάρει φόρα και κόβετε κορδέλες. Εγκαινιάζετε προεκλογικά τα πάντα.
«Βεβαίως θα κάνω εγκαίνια. Γιατί να μην κάνω; Χαζός είμαι;»
Λένε ότι χρησιμοποιείτε τα μέσα του δήμου για την προβολή σας, ότι μόνο η φωνή σας ακούγεται στον 9,84.
«Εγώ δεν παρεμβαίνω ποτέ στο πρόγραμμα του 9,84, αλλά όταν έχω δραστηριότητα θα την προβάλω. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε, π.χ., γίνεται η αποψίλωση ενός ολόκληρου οικοδομικού τετραγώνου 60 μέτρα από το δημαρχείο. Γιατί να μην το προβάλω; Το τετράγωνο θα ανατιναχτεί πριν από τις εκλογές και θα γίνει η πρώτη πλατεία στο κέντρο της Αθήνας έπειτα από 150 χρόνια».
Θα σας πουν και μπουρλοτιέρη εκτός από Ψαλιδοχέρη.
«Δεν μ' ενδιαφέρει. Δεν θα ασχοληθώ με τους μίζερους που στην πόλη βλέπουν μόνο τα άσχημά της κι όχι τις ομορφιές της».
Έχετε κατηγορηθεί για πολύ συντηρητικές απόψεις στο παρελθόν, ενώ και τώρα οι απόψεις σας συχνά ταυτίζονται με αυτές του Καρατζαφέρη. Σε μια συνέντευξή σας στα «Νέα» λέτε ότι έχετε ζητήσει από την κυβέρνηση «να εκκαθαρίσει τα εγκληματικά λαθρομεταναστευτικά στοιχεία». Ο Καρατζαφέρης χειροκρότησε. Μα είναι οι άνθρωποι λαθρομεταναστευτικά στοιχεία που πρέπει να εκκαθαριστούν;
«Αυτό που ζήτησα και το λέω ευθέως είναι ότι δεν μπορεί τα σύνορά μας να είναι ξέφραγο αμπέλι. Δεν μπορεί να είναι η Αθήνα ο υποδοχέας των παράνομων μεταναστών. Εγώ δεν είπα ποτέ τη λέξη λαθρομετανάστες, λέω παράνομοι μετανάστες».
Μα σας μεταφέρω τα δικά σας λόγια από συνέντευξη του 2008. Νομίζω ότι επανερχόμαστε σε ό,τι λέγαμε νωρίτερα. Ότι άλλα λέτε τη μια και άλλα την άλλη.
«Οι δημοσιογράφοι δεν είναι πάντοτε συνεπείς σ' αυτά που τους δίνεις, είτε γραπτώς είτε προφορικώς».
Άρα ο συνάδελφος παραποίησε τα λόγια σας.«Δεν με ενδιαφέρει τι έχει γραφτεί. Έπειτα, αν ήμουν με τον Καρατζαφέρη, γιατί με βρήκαν μαλακό κάποια άτομα από το κόμμα του και δεν ήθελαν να με στηρίξουν;»
Σας στηρίζουν, όμως, εν τέλει.
«Βεβαίως».
Εσείς δεν έχετε ιδεολογικό πρόβλημα με το γεγονός ότι σας στηρίζει η άκρα Δεξιά;
«Δεν είναι άκρα Δεξιά ο κύριος Καρατζαφέρης. Η άκρα Δεξιά θα κατεβεί με δικούς της σχηματισμούς, όπως καλά γνωρίζετε».
Αληθεύει ότι ένας διαμερισματικός σας σύμβουλος στηρίχτηκε στις προηγούμενες εκλογές από τη «Χρυσή Αυγή»;
«Δεν το γνωρίζω αυτό, ούτε τον σύμβουλο ούτε το γεγονός».
Ούτε γνωρίζετε για τις ομάδες ακροδεξιών που ανενόχλητες χτυπούν μετανάστες και άλλοτε πολίτες που αντιστέκονται στις αποφάσεις σας για το πράσινο της πόλης;
«Αυτοί που έδειραν τους πολίτες που αντιδρούσαν στις αποφάσεις μου ήταν τα γνωστά καλόπαιδα των Εξαρχείων. Οι μπαχαλάκηδες. Οι ίδιοι που έκαψαν την Αθήνα το 2008. Ξέρετε, σε μια δημοκρατία μπορεί ο καθένας να πιστεύει και να λέει ό,τι θέλει, αλλά όχι να κάνει ό,τι θέλει. Το 2008 ήταν η τραγικότερη στιγμή για την πόλη και είμαι υπερήφανος που μόνος μου -οι πάντες είχανε κρυφτεί, και εσείς οι δημοσιογράφοι είχατε κρυφτεί- υπερασπίστηκα την ιστορία της πόλης μου όσο μπορούσα. Ως γιατρός - δήμαρχος επούλωσα τις πληγές της».
Ο κόσμος καιγόταν κι εσείς στέλνατε τα ΜΑΤ να φυλάξουν το (ψεύτικο, στο κάτω κάτω) δέντρο, ενώ αργότερα κόψατε τα αληθινά. Είχατε πάθει εμμονή, ειπώθηκε τότε, μην και δεν πραγματοποιηθεί η φιέστα των Χριστουγέννων.
«Δεν με ενδιαφέρει τι λένε. Με ενδιαφέρει ότι η πλατεία Συντάγματος γέμισε από αθηναίους πολίτες. Οι άλλοι που λέγανε τα άλλα, κρύφτηκαν».
Κάποιοι σας αποκαλούν επικοινωνιακή φούσκα.
«Τότε δεν μπορώ να εξηγήσω τη δημοφιλία μου, όπως την καταδεικνύουν οι δημοσκοπήσεις των εφημερίδων».
Λένε ότι χρησιμοποιείτε κατά κόρον τα ΜΜΕ, έχοντας δημιουργήσει και τις ανάλογες καλές σχέσεις που προϋποθέτουν την καλή μεταχείρισή σας.
«Σε αυτούς που τα λένε απαντώ να μην υποτιμούν τη νοημοσύνη των συμπολιτών μας. Εξάλλου, κοντός ψαλμός αλληλούια, στις 7 Νοεμβρίου».
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του «Ιού» της Ελευθεροτυπίας, μόνο το «κομπιούτερ ρουμ» του δήμου κοστίζει 800.000 ευρώ. Πώς είναι δυνατόν; Δεν είναι αυτό κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος;
«Αυτά δεν ισχύουν».
Βλέπω στο ίδιο ρεπορτάζ παροχή υπηρεσιών υποστήριξης λειτουργίας διευθύνσεων του δήμου, 1.170.000. Βελτίωση και υποστήριξη υποδομών μηχανισμών επιχειρησιακής λειτουργίας, 1 εκατ. Πολλά εκατομμύρια, κύριε δήμαρχε. Μπορείτε να εξηγήσετε στους πολίτες πώς με τόσα εκατομμύρια -δικά τους- η ζωή τους γίνεται όλο και χειρότερη;
«Τι να εξηγήσω;»
Επιπλέον, διαβάζω, 42 συνεδριάσεις για αναθέσεις προγραμματικών συμβάσεων, 15,5 εκατομμύρια.
«Κατ' αρχήν, αυτοί που τα λένε αυτά δεν γνωρίζουν τους νόμους. Ανάθεση δεν μπορεί να γίνει παραπάνω από 40 χιλ. ευρώ».
Άλλο σας ρωτάω. Γιατί η ζωή των πολιτών δεν έχει γίνει καλύτερη με τόσα λεφτά που ξοδεύετε;
«Σας απαντώ. Η ζωή των κατοίκων έχει γίνει πολύ καλύτερη και θα γίνεται συνεχώς. Γιατί, αν δεν έχει γίνει καλύτερη, εγώ θα πρέπει να "μαυριστώ" στις 7 Νοεμβρίου. Ωστόσο, όσες φορές εξετέθην στον κόσμο, με εξέλεξαν σε κορυφαίες θέσεις».
Το ότι κάποιος μπορεί να γίνει πειστικός δεν σημαίνει ότι είναι και αποτελεσματικός.
«Εχετε μια έμμονη ιδέα να διαβάζετε μόνο μια εφημερίδα».
Έχετε πει ότι για τη ρύπανση στην Αθήνα ευθύνονται οι μετανάστες, οι αφισοκολλητές και οι διαδηλωτές...
«Φυσικά. Ξέρετε τι αφήνουν πίσω τους; Για το ΠΑΜΕ, ωστόσο, δεν μπορώ να πω κάτι. Έρχονται πάντα και με ενημερώνουν, και είναι απολύτως νόμιμοι και οργανωμένοι. Εννοώ αυτούς που, ενώ μιλούν για περιβάλλον, έχουν γεμίσει τον τόπο με συνθήματα του κόμματός τους. Αυτοί που λένε αυτά που μου λέτε, πίνουν καφέ στο Κολωνάκι με το ρόλεξ στο χέρι. Είναι κάτι ψευτοοικολόγοι, ψευτοαστοί και ψευτοδημοκράτες».
Μια κι εσείς, όπως ισχυρίζεστε, δεν είστε ψευτοδημοκράτης και ψευτοαστός, θα ήθελα να σας ρωτήσω το εξής: Προ καιρού δύο ομοφυλόφιλοι πολιτικοί από τη Γερμανία παντρεύτηκαν, ενώ και στη Βρετανία και τη βόρεια Ευρώπη πολλοί πολιτικοί παραδέχονται δημοσίως ότι είναι γκέι. Σας βρίσκουν σύμφωνο η δημοσιοποίηση και ο γάμος;
«Οι ενήλικοι είναι ελεύθεροι να επιλέγουν τον τρόπο ζωής τους. Το τυπικό δεν με ενδιαφέρει, ούτε ασχολήθηκα ποτέ».
Γιατί κανείς έλληνας πολιτικός δεν έχει δηλώσει ότι είναι ομοφυλόφιλος; Όλοι στρέιτ είναι στο κοινοβούλιο;
«Να πάτε να τους ρωτήσετε».
Εσείς θα το δηλώνατε δημόσια;
«Δεν ασχολούμαι με την προσωπική ζωή του διπλανού μου, ούτε καν αυτού στο διπλανό διαμέρισμα. Δεν αφορά κανέναν».
Tη συνέντευξη πήρε η Αθηνά Γκόρου / πηγή: WE Eλευθεροτυπία
Σκεψεις, ιδεες, δρασεις, αντιδρασεις, προβληματισμοι, αποψεις, ανησυχίες...
Τετάρτη 10 Νοεμβρίου 2010
Τρίτη 9 Νοεμβρίου 2010
Δέσμη μέτρων σε επτά τομείς ανακοίνωσε ο υποψήφιος για τον Δήμο Αθηναίων Γ.Καμίνης
Δέσμη μέτρων σε επτά κρίσιμους τομείς της πόλης Αθήνας ανακοίνωσε σε συνέντευξη τύπου ο Γιώργος Καμίνης.
Ο επικεφαλής του συνδυασμού «Δικαίωμα στην Πόλη» τόνισε πως τα συγκεκριμένα μέτρα θα τεθούν σε εφαρμογή εντός του πρώτου εξαμήνου της νέας δημοτικής αρχής και έχουν στόχο την ανακούφιση των δοκιμαζόμενων από την κρίση δημοτών, την αποκατάσταση των στοιχειωδών λειτουργιών του δήμου, την ανάπτυξη και την επιχειρηματικότητα και τέλος ένα νέο διοικητικό μοντέλο που θα στηρίζεται στη συνεργασία των δημοτικών παρατάξεων και σε επίπεδο διαμερισμάτων.
Το «πακέτο για την Αθήνα» που ανακοίνωσε ο Γιώργος Καμίνης περιλαμβάνει:
Κοινωνική πρόνοια και αλληλεγγύη, ιδιαίτερα για όσους πλήττονται περισσότερο από την οικονομική κρίση:
Μεταξύ άλλων, δεσμεύθηκε για ειδική σύγκληση του Δημοτικού Συμβουλίου κάθε τρεις μήνες για τη διεξοδική συζήτηση πάνω στην πορεία του Δήμου και της πόλης και τη λήψη σχετικών αποφάσεων.
Αντίστοιχα, θα αποκεντρώνονται οι πόροι και θα εφαρμόζεται ο συμμετοχικός προϋπολογισμός με αφετηρία το 30% του επενδυτικού προγράμματος.
Στην περίπτωση συνδυασμών που εκπροσωπούνται στο Δημοτικό Συμβούλιο, αλλά όχι και στα Διαμερισματικά Συμβούλια, οι πρώτοι σε σταυρούς υποψήφιοι διαμερισματικοί τους σύμβουλοι θα συμμετέχουν, άτυπα αλλά κατοχυρωμένα, στα αντίστοιχα Διαμερισματικά Συμβούλια με πλήρη δικαιώματα λόγου.
Ο επικεφαλής του συνδυασμού «Δικαίωμα στην Πόλη» τόνισε πως τα συγκεκριμένα μέτρα θα τεθούν σε εφαρμογή εντός του πρώτου εξαμήνου της νέας δημοτικής αρχής και έχουν στόχο την ανακούφιση των δοκιμαζόμενων από την κρίση δημοτών, την αποκατάσταση των στοιχειωδών λειτουργιών του δήμου, την ανάπτυξη και την επιχειρηματικότητα και τέλος ένα νέο διοικητικό μοντέλο που θα στηρίζεται στη συνεργασία των δημοτικών παρατάξεων και σε επίπεδο διαμερισμάτων.
Το «πακέτο για την Αθήνα» που ανακοίνωσε ο Γιώργος Καμίνης περιλαμβάνει:
Κοινωνική πρόνοια και αλληλεγγύη, ιδιαίτερα για όσους πλήττονται περισσότερο από την οικονομική κρίση:
- Συνεργασία με χονδρεμπόρους και σουπερμάρκετ για μειωμένες τιμές στα τρόφιμα ημέρας και διάθεση υπολοίπων σε πρωτοβουλίες σίτισης και αλληλεγγύης
- Μνημόνια συνεργασίας με οργανώσεις πολιτών που υλοποιούν προγράμματα κοινωνικής στήριξης, ώστε σταδιακά να διαμορφωθεί ένα αποτελεσματικό δίκτυο κοινωνικής αλληλεγγύης, που θα διευκολύνει την πρόσβαση των πολιτών στο σύνολο των διαθέσιμων υπηρεσιών πρόνοιας.
- Αξιοποίηση της εθνικής απογραφής του 2011 για την καταγραφή των μεταναστών χωρίς χαρτιά
- Μέτρα περίθαλψης και υγιεινής για τις ομάδες που ζουν σε συνθήκες εξαθλίωσης
- Πίεση για ταχεία εξέταση των αιτήσεων και την παροχή ασύλου σε όσους το δικαιούνται προκειμένου να μεταβούν και σε άλλες χώρες της ΕΕ.
- Επείγον πρόγραμμα φωτισμού δρόμων και πλατειών, ιδιαίτερα στις υποβαθμισμένες περιοχές με υψηλή παραβατικότητα.
- Πρώτο καθήκον της δημοτικής αστυνομίας η απελευθέρωση δρόμων, πλατειών και πεζοδρομίων από την παράνομη κατάληψη και χρήση τους.
- Συντήρηση και αναβάθμιση όλων των παιδικών χαρών.
- Τακτικός καθαρισμός δρόμων και πεζοδρομίων.
- Άμεση προμήθεια των 10.000 κάδων ανακύκλωσης που λείπουν.
- Δημιουργία δημοτικών υπαίθριων αγορών που θα πάρουν τη θέση του ανεξέλεγκτου παραεμπορίου.
- Κίνητρα για επιχειρήσεις του ιστορικού κέντρου και για την ενίσχυση της νεανικής και καινοτόμου επιχειρηματικότητας.
- Σταθερή σύνδεση με το Φεστιβάλ Αθηνών και διασπορά των εκδηλώσεών του σε όλη την πόλη και σε όλη τη διάρκεια του χρόνου.
- Φιλοξενία των νεανικών καλλιτεχνικών δραστηριοτήτων σε χώρους του Δήμου.
- Έγκαιρη δημοσιοποίηση διαγωνισμών και προκηρύξεων και ανάρτηση των οικονομικών αποτελεσμάτων του Δήμου στο Διαδίκτυο.
- Επτά «μικροί Δήμοι» στα 7 δημοτικά διαμερίσματα της πόλης.
Μεταξύ άλλων, δεσμεύθηκε για ειδική σύγκληση του Δημοτικού Συμβουλίου κάθε τρεις μήνες για τη διεξοδική συζήτηση πάνω στην πορεία του Δήμου και της πόλης και τη λήψη σχετικών αποφάσεων.
Αντίστοιχα, θα αποκεντρώνονται οι πόροι και θα εφαρμόζεται ο συμμετοχικός προϋπολογισμός με αφετηρία το 30% του επενδυτικού προγράμματος.
Στην περίπτωση συνδυασμών που εκπροσωπούνται στο Δημοτικό Συμβούλιο, αλλά όχι και στα Διαμερισματικά Συμβούλια, οι πρώτοι σε σταυρούς υποψήφιοι διαμερισματικοί τους σύμβουλοι θα συμμετέχουν, άτυπα αλλά κατοχυρωμένα, στα αντίστοιχα Διαμερισματικά Συμβούλια με πλήρη δικαιώματα λόγου.
Δευτέρα 8 Νοεμβρίου 2010
ΒΟΛΤΑ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ.
Ο καιρός μας επέτρεψε να περπατήσουμε στο πάρκο,
όμως οι εικόνες που αντικρύσαμε ήταν αποκαρδιωτικές.
Πρόχειρα καταλύματα δίπλα σε αρχαία ευρήματα...
μέσα σε πυκνές φυλλωσιές...
ξερά κλαδιά και κορμοί, έτοιμα να καούν για να προσφέρουν λίγη ζεστασιά σε άστεγους...
εικόνα εγκατάλειψης!
Πως να αφήσεις τα παιδιά σου να παίξουν ελεύθερα και ασφαλή;
Κυριακή 7 Νοεμβρίου 2010
ΚΑΛΟ ΒΟΛΙ ΜΕ ΩΡΙΜΗ ΣΚΕΨΗ ΚΑΙ... ΚΑΛΟ "ΣΗΜΑΔΙ"...
αν αυτή είναι η πρωτεύουσα που θέλουμε να συνεχίσουμε να έχουμε,
(στο βάθος το δημαρχιακό μέγαρο!!!)
αν αυτό είναι το θέαμα που θέλουμε καθημερινά να αντικρύζουμε και να διαφημίζουμε,
τότε φίλοι μου (δεν) λυπάμαι που θα το πω αλλά πρέπει κατεπειγόντως να
ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΔΗΜΑΡΧΟ.
ΟΧΙ ΤΩΡΑ...
ΧΘΕΣ!!!
Κυριακή 24 Οκτωβρίου 2010
ΤΥΧΑΙΟ; ΔΕ ΝΟΜΙΖΩ...ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΜΕΤΑΚΑΚΛΑΜΑΝΕΙΟ ΕΠΟΧΗ !!!
Έσκισε πάλι ο καλιτέχνης δήμαρχός μας... Και για να μην παρεξηγούμαστε. Όταν με το καλό έρθει ο Καμίνης και βλέπω τα ίδια, τότε θα ακολουθήσει και αυτός τον δρόμο του ροζ Νικήτα όσον αφορά τις αναρτήσεις μου.
Όλα κι όλα!!!
Όοοοχι δεν είναι άσχετος!!! Είναι κολητός του George PASOK και θέλουν να εξασκούνται στο κανόε καγιάκ το χειμώνα στην γειτονιά μας...
Απόσπασμα από την σπουδαία και συγκινητική γιορτή του σχολείου μας.
Το μόνο που με στεναχωρεί και με ξενίζει είναι ότι οι γιορτές στα δημοτικά, όσο γνωρίζω, γίνονται με την συμμετοχή μίας τάξης και μόνο και όχι ολόκληρου του σχολείου, με παρουσία ΟΛΩΝ των δασκάλων και γιατί όχι και του συλλόγου.
"Ωραίο σπίτι, φρεσκοβαμμένο", σκέφτηκα ανεβαίνοντας για το μετρό Σεπολίων. "Έτσι θα πρέπει να είναι όλα τα σπίτια, περιποιημένα"
Προσπερνώντας όμως κοντοστάθηκα και γύρισα, ενοχλημένος από μία μίξη δυσωδίας από ούρα, μούχλα, κόπρανα και καπνό! Έβγαινε ακριβώς δίπλα από το "Ωραίο σπίτι" το οποίο πριν από λίγες μέρες που ξαναπέρασα ήταν κλειστό και αμπαρωμένο...
Τώρα όμως ήταν ανοιχτό!!! "Εδώ μέσα ζουν άνθρωποι κε. δήμαρχε;", σχεδόν αναφώνησα!!! Προφανώς γιατί υπάρχουν αντικείμενα καθημερινής χρήσης και μάλιστα προσφάτως χρησιμοποιημένα...
| Και το χειρότερο; Αυτό το ερειπωμένο σπίτι, από τα παλαιότερα της γειτονιάς, έχει και αυλή που εφάπτεται με το "Ωραίο σπίτι"!!! Αυτοί οι γείτονες μπορούν και ζουν δίπλα σε αυτή την μικροβιολογική βόμβα; Δεν θα ήθελα να πιστέψω ότι εκεί μέσα κάποια "άρρωστα" παιδιά, κάνουν χρήση της δόσης τους, και δεν έχει επιληφθεί του θέματος κάποιος αρμόδιος... |
...γιατί ΟΥΤΕ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΑΛΑΝΙ
ΔΕ ΓΟΥΣΤΑΡΕΙ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗ!!!
Ο Γιώργος Καμίνης δίνει τη μάχη για τη Δημαρχία της Αθήνας έχοντας στο πλευρό του επώνυμους και καταξιωμένους ανθρώπους από τους χώρους της επιστήμης, της έρευνας, των γραμμάτων, των τεχνών. Οι άνθρωποι του πολιτισμού έδωσαν το βράδυ της Κυριακής το παρόν στο BIOS, σε μια θερμή, ουσιαστική εκδήλωση.
Το
μήνυμα της παρουσίας των ανθρώπων του πολιτισμού πλάι στον Καμίνη είναι
διπλό: Στήριξη κατά την προεκλογική περίδο αλλά και εγγύηση για το μετά. Ο δήμος θα κερδηθεί, και ο Καμίνης επικεφαλής του «δικαίωματος στην πόλη» θα τον διοικήσει με τη βοήθεια των ανθρώπων που, κατά
τεκμήριο, γνωρίζουν και μπορούν να δώσουν λύσεις σε μια σειρά από κρίσιμα προβλήματα.
Τον υποψήφιο προλόγησαν με ζεστούς, προσωπικούς τόνους και χιούμορ ο συνταγματολόγος Νίκος Αλιβιζάτος και η Ελευθερία Αρβανιτάκη ενώ ο αρχιτέκτονας Ανδρέας Κούρκουλας έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου ενόψει των δραματικών προβλημάτων στο κέντρο της Αθήνας.
Αυτή
τη στήριξη και την υπόσχεση για μια δημιουργική συνέχεια σηματοδοτούν και οι παρουσίες των επωνύμων στη χθεσινή συγκέντρωση. Ανάμεσά τους σημειώνουμε Αγγελος Δεληβοριάς, Πέμη Ζούνη, Ειρήνη Γερουλάνου, Νίκος Μουζέλης, Θάλεια Δραγώνα, Νίκος Περράκης, Γιάννης Κουτσομύτης, Ξένια Καλογεροπούλου, Πόπη Διαμαντάκου, Μιχάλης Καρχιμάκης, Γιώργος Κοτανίδης,Λένα Διβάνη, Μάνος Ελευθερίου, Στέλιος Κούλογλου, Αννα Νταλάρα, Βάσω Κιντή, Ορέστης Ανδρεαδάκης, Γογώ Μπρέμπου, Κίττυ Αρσένη, Μαρία Ρεπούση, Θανάσης Καστανιώτης, Τίτος Πατρίκιος, Νίκος Γκιώνης, Εύα Αντωνοπούλου, Γιάννης Κωνσταντίνου, Χρήστος Χωμενίδης, Στέφανος Πεσμαζόγλου, Βασίλης Πεσμαζόγλου, Χρόνης Μπότσογλου, Γιάννης Βαλαβανίδης,
Δημήτρης Παπούλιας, Αντώνης Ρουπακιώτης, Αννα Βαγενά, Χριστίνα Αγριαντώνη, Μαρία Φαραντούρη ,Ρένη Πιττακή.
Η ομιλία του Γ. Καμίνη και οι προτάσεις για την Αθήνα του πολιτισμού:
"Δεν μπορώ να φανταστώ μια προσπάθεια ανάταξης της Αθήνας, χωρίς την κινητοποίηση των δυνάμεων της τέχνης και του πολιτισμού.
Δεν μπορώ να φανταστώ μια προσπάθεια ανάπτυξης της Αθήνας, χωρίς την προσφυγή στη γνώση του επιστημονικού και ερευνητικού μας δυναμικού.
Δεν μπορώ να φανταστώ μια προσπάθεια αναζωογόνησης της Αθήνας, χωρίς την ενεργό συμμετοχή των πιο νεανικών και καινοτόμων δημιουργικών της δυνάμεων.
Για όλους εμάς, αυτό, ίσως να είναι αυτονόητο. Είναι αυτονόητο για μια πρωτοβουλία, που θέλει να εκφράσει τις ευαισθησίες για την οργάνωση και τη λειτουργία της πόλης, για το δομημένο και το φυσικό της περιβάλλον, για τους πόρους της που σπαταλιούνται και τους ανθρώπους της που δυστυχούν.
Πουθέλει να εκφράσει τις ιδέες και τις προσπάθειες για ένα διαφορετικό μοντέλο ανάπτυξης, για μια πόλη φιλική προς το περιβάλλον και ευαίσθητη προς τους κατοίκους της. Για μια πόλη βιώσιμη και αξιοβίωτη.
Γι’ αυτό και, από τη πρώτη στιγμή, απευθυνθήκαμε στο ανθρώπινο κεφάλαιο της
Αθήνας. Είναι ο πλούτος, και η δύναμή της. Θα μπορούσα να πω, μάλιστα, ότι είναι η πρώτη φορά που, σε τέτοια έκταση, επιχειρήθηκε η συσπείρωση αυτού του κεφαλαίου. Και είναι η πρώτη φορά που, σε τέτοια έκταση, επιτεύχθηκε η συσπείρωση αυτή.
Είμαστε
σε συνεχή διάλογο με τους ανθρώπους που ζουν την πόλη, που πονούν την
πόλη, που εργάζονται για την πόλη και που θα συνεχίσουν να εργάζονται για την πόλη. Και ανάμεσά τους, με τους ανθρώπους εκείνους, νεότερους ή παλαιότερους, αναγνωρισμένους ή λιγότερο γνωστούς, στους οποίους οφείλουμε ό,τι ζωντανό, όμορφο και ενδιαφέρον έχει να επιδείξει η Αθήνα τα τελευταία χρόνια.
Όμως, και στην περίπτωση αυτή, είμαστε υποχρεωμένοι να υπερασπιστούμε το αυτονόητο. Η Αθήνα, για παράδειγμα, είναι το μεγαλύτερο ακαδημαϊκό κέντρο της χώρας. Φιλοξενεί ορισμένα από τα σημαντικότερα -και πάντως, τα αρχαιότερα- ερευνητικά κέντρα, τους περισσότερους από τους μεγάλους πολιτιστικούς θεσμούς και φορείς της, δημόσιους και ιδιωτικούς.
Μου είναι ανυπόφορη η ιδέα μιας δημοτικής αρχής που αγνοεί επιδεικτικά αυτό το γεγονός. Που συνεχίζει αμέριμνη να υπάρχει, σαν όλα αυτά να μην υπήρχαν. Που όχι μόνο δεν αναζητεί δημιουργικά, μορφές συνεργασίας και αξιοποίησης του έργου που παράγουν, αλλά και πολλές φορές τα αντιπολιτεύεται. Καθιερώνει, ας πούμε, το λεγόμενο Αθηναϊκό Φεστιβάλ, απέναντι στο Φεστιβάλ Αθηνών!
Και μόνο το γεγονός αυτό, προκαλεί θλίψη. Και ακόμη περισσότερο προκαλεί οργή, η διαπίστωση ότι αυτή είναι η αντίληψη της απερχόμενης δημοτικής αρχής για τον πολιτισμό. Και ότι εκεί εξαντλείται.
Είχα πρόσφατα την ευκαιρία να ακούσω από τον Γιώργο Λούκο τις σκέψεις του -και να του αναπτύξω ορισμένες δικές μου- για μια ουσιαστική διάχυση του Φεστιβάλ Αθηνών μέσα στην πόλη, ενδεχομένως και σε όλη τη διάρκεια του χρόνου.
Με απασχολεί επίσης σοβαρά, το πώς ο Δήμος θα μπορούσε, σε συνεργασία με πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα, να συμβάλει στην ενημέρωση του κοινού για τα σύγχρονα επιτεύγματα της επιστήμης. Στην ευρύτερη διάχυση της γνώσης, αλλά και στην εξοικείωση με το κριτικό πνεύμα, την περιέργεια και την ακρίβεια που χαρακτηρίζουν την επιστημονική και ερευνητική αναζήτηση. Το θεωρώ κρίσιμο για τη διαμόρφωση υπεύθυνων και ενεργών πολιτών.
Σκέφτομαι, τέλος, τις ιδιωτικές πρωτοβουλίες που αναπτύσσονται στον χώρο της τέχνης. Δεν μου είναι αδιάφορο το γεγονός ότι αίθουσες τέχνης και γκαλερί έχουν αναδείξει ορισμένους από τους πιο αξιόλογους νέους Έλληνες δημιουργούς. Ότι έχουν υλοποιήσει σχέδια μεγάλης εμβέλειας, ορισμένα από τα οποία δεν πέρασαν απαρατήρητα και στον διεθνή χώρο. Ποιες συνέργειες θα μπορούσε να αναπτύξει ο Δήμος; Τι ουσιαστικότερο θα μπορούσε να κάνει, πέρα από το να προσκαλείται και να παρευρίσκεται στα εγκαίνια μιας έκθεσης;
Όμως, το ξέρουμε καλά:
Ο καθένας, δίνει αυτό που διαθέτει.
Ο καθένας, κάνει αυτό που είναι.
Αυτό είναι ο κύριος Κακλαμάνης, γι’ αυτό και έδωσε αυτό που έδωσε, και έκανε αυτό που έκανε.
Οι άνθρωποι που συσπειρώνονται στην πρωτοβουλία μας, είναι διαφορετικοί. Είμαστε διαφορετικοί. Θέλουμε μια Αθήνα διαφορετική από αυτή που είναι σήμερα, έχουμε εργαστεί γι’ αυτό και ξέρουμε ότι, όλοι μαζί, μπορούμε να το επιτύχουμε.
Γι’ αυτό είμαστε σήμερα εδώ.
Φίλες και φίλοι,
Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να περιγράψω τη σημερινή εικόνα της Αθήνας. Οι περισσότεροι από εσάς έχετε πρόσφατα ή παλαιότερα μιλήσει γι’ αυτήν, με τη γνώση του ειδικού ή, απλώς, με την ιδιότητα του πολίτη. Και ορισμένες φορές, μιλήσατε με τρόπο συγκλονιστικό.
Το ιστορικό κέντρο καταρρέει. Η πόλη παρακμάζει, ο κοινωνικός ιστός της διασπάται, νέα σύνορα τη διατρέχουν, εντάσεις συσσωρεύονται. Ολόκληρες περιοχές βυθίζονται στην ανασφάλεια, τον φόβο και το μίσος. Η καθημερινότητα των πολιτών εκβαρβαρίζεται. Και η θέση της Αθήνας στο παγκοσμιοποιημένο δίκτυο των πόλεων υποβαθμίζεται, υποβαθμίζοντας ταυτόχρονα τη θέση της χώρας.
Γιατί η Αθήνα, δεν είναι μια οποιαδήποτε πόλη. Οι οικονομικές, πολιτικές, διοικητικές και πολιτισμικές σχέσεις της χώρας με το διεθνές περιβάλλον, περνούν από αυτήν. Το ποια είναι η Αθήνα, αφορά και επηρεάζει όλη τη χώρα. Το ποια θα μπορούσε να είναι η Αθήνα, αφορά επίσης -και θα επηρεάσει- όλη τη χώρα.
Είναι μια διάσταση της μάχης που δίνουμε, η οποία από πολλούς αγνοείται και από άλλους συσκοτίζεται στο όνομα μιας γενικής πολιτικής διεκδίκησης. Στην πραγματικότητα, η σχέση Αθήνας - Ελλάδας κάνει εθνικά κρίσιμο το διακύβευμα αυτών των εκλογών, βαθαίνει πολιτικά το νόημα της ψήφου, καλεί σε εγρήγορση όλες τις υγιείς και δημιουργικές δυνάμεις.
Είναι μια μάχη, που δεν μπορεί να κερδηθεί χωρίς τη συμβολή των ανθρώπων της επιστήμης και της τέχνης, των ανθρώπων του πολιτισμού. Είναι μια μάχη που δεν μπορεί να κερδηθεί χωρίς μια σαφή αντίληψη για την πόλη, και για τον πολιτισμό στην πόλη.
Αντιλαμβανόμαστε την πόλη ως ένα σύνολο δικαιωμάτων.
Αντιλαμβανόμαστε τη διεκδίκηση της πόλης ως διεκδίκηση αυτών των δικαιωμάτων.
Αντιλαμβανόμαστε τον πολιτισμό στην πόλη ως πολιτισμό της καθημερινότητας και πολιτισμό της ασφαλούς και δημιουργικής συμβίωσης των ανθρώπων.
Ο πολιτισμός, για μας, εκτείνεται από το δικαίωμα στην καθημερινή ζωή στον δημόσιο χώρο, μέχρι το δικαίωμα στην απόλαυση των παλαιών και νέων καλλιτεχνικών δημιουργημάτων.
Από το δικαίωμα σε ένα αναβαθμισμένο αστικό περιβάλλον, μέχρι το δικαίωμα σε επαρκείς κοινωνικές, περιβαλλοντικές και τεχνικές υποδομές.
Από το δικαίωμα συμμετοχής των πολιτών στα πολιτιστικά δρώμενα, μέχρι το δικαίωμα να παράγουν εκείνοι τα δικά τους πολιτιστικά γεγονότα.
Από το δικαίωμα των νέων να μορφώνονται, να παράγουν και να δημιουργούν, μέχρι το δικαίωμά τους να προβάλλουν τις δημιουργίες τους στο ευρύτερο κοινό.
Και όλα αυτά, σε μια πόλη με ολοένα και μεγαλύτερη διαφορετικότητα. Με μειονότητες και με μετοίκους, δεύτερης ήδη γενεάς, με διαφορετικές εθνοτικές προελεύσεις και διαφορετικά θρησκεύματα. Είναι δικαίωμα των πολιτών να επικοινωνούν με την πολυπολιτισμικότητα της πόλης, να ανανεώνονται και να εμπλουτίζονται από αυτήν.
Δεν μπορώ εδώ να μην θυμηθώ το πρόσφατο φεστιβάλ των Αφρικανών Γυναικών της Αθήνας. Το πρώτο που σκέφτηκε η απερχόμενη δημοτική αρχή, ήταν να το απαγορεύσει. Μετά τις διαμαρτυρίες που ακολούθησαν -και τη δική μας διαμαρτυρία-, το φεστιβάλ έγινε. Και μόνο κέρδος είχαμε από αυτό, όλοι οι κάτοικοι της Αθήνας. Έλληνες και αλλοδαποί.
Φίλες και φίλοι.
Τον πολιτισμό τον παράγει ο Δήμος και όχι ο Δήμος. Δεν τον παράγει ο Δήμος με την έννοια της διοίκησης, τον παράγει ο Δήμος με την έννοια της κοινότητας.
Τον παράγουν πολιτιστικοί θεσμοί, τον παράγουν δημιουργοί, τον παράγουν ομάδες με κοινά ενδιαφέροντα, τον παράγουν οι άνθρωποι -ακόμη και μια ομάδα νέων, μαζεμένων σε μια πλατεία ένα καλοκαιρινό βράδυ, που παίζουν μουσική με αυτοσχέδια όργανα.
Η δημοτική αρχή, η διοίκηση, εξασφαλίζει μέσα, δημιουργεί προϋποθέσεις, παίρνει πρωτοβουλίες.
Μερικές μόνο ιδέες πάνω σ’ αυτό, που έχουν μεταφραστεί και σε συγκεκριμένες προτάσεις στο πρόγραμμά μας:
*
Πρέπει να αναποδογυρίσουμε το τραπέζι. Να αντιστρέψουμε τη λογική της πολιτιστικής πολιτικής, που επικράτησε στην Αθήνα τις τελευταίες δεκαετίες. Από τις εκδηλώσεις του πολυέξοδου εντυπωσιασμού, της επίδειξης και της show business, να κατευθυνθούμε σε έναν πολιτισμό της καθημερινότητας, της παιδείας, της δημιουργίας, της συμμετοχής, της κοινωνικής συνοχής.
*
Είναι οι ίδιοι οι ενεργοί πολίτες, με τις αυτόνομες δραστηριότητές τους, που θα συμβάλουν σ’ αυτό. Ο Δήμος πρέπει να τους εξασφαλίσει συνθήκες για την ελεύθερη έκφρασή τους και περισσότερες ευκαιρίες για να έρθουν σε επαφή με τη σύχρονη γνώση και καλλιτεχνική δημιουργία.
*
Η πολιτιστική αναγέννηση της πόλης δεν θα υπάρξει, αν οι γειτονιές της δεν υπάρξουν ως ζωντανές και βιώσιμες κοινότητες. Πυρήνας των πολιτιστικών δραστηριοτήτων, σε κάθε δημοτικό διαμέρισμα, το Πολιτιστικό του Κέντρου. Επτά διαμερίσματα, επτά πολιτιστικά κέντρα. Με τη βιβλιοθήκη τους, τις αίθουσες διαλέξεων και συζητήσεων, τους χώρους δημιουργίας και ψυχαγωγίας, όπου οι ίδιοι οι πολίτες και οι καλλιτεχνικές τους ομάδες, με τη συνδρομή νέων και αναγνωρισμένων δημιουργών, θα προσδιορίζουν τις ανάγκες τους, θα σχεδιάζουν, θα δημιουργούν.
* Οι υπάρχοντες θεσμοί του Δήμου πρέπει να ενισχυθούν, αλλά και να αναπροσανατολισθούν. Δύο, μόνο, παραδείγματα:
Πρόσφατα, η δημοτική βιβλιοθήκη της Βέροιας βραβεύτηκε από το Ίδρυμα Bill Gates διότι, όπως αναφέρεται στο σκεπτικό της βράβευσης, «έχει φέρει θετικές αλλαγές στις ζωές των πολλών πολιτών που εξυπηρετεί». Ποιες αλλαγές στη ζωή των κατοίκων της Αθήνας έχουν φέρει οι τρεις δημοτικές βιβλιοθήκες της; Πόσοι γνωρίζουν, καν, την ύπαρξή τους; Στη θέση του απερχόμενου δημάρχου, δεν θα αισθανόμουν ευτυχής με μια τέτοια σύγκριση.
Δεύτερο
παράδειγμα, η Τεχνόπολη στο Γκάζι, ένα μεγάλο κεφάλαιο για τον Δήμο. Αν και διαθέτει απίστευτες δυνατότητες, χάνει τη δυναμική και τη φρεσκάδα της και, σιγά - σιγά, το κοινό της. Η Τεχνόπολη πρέπει να ανοίξει τις πόρτες της, να λειτουργεί καθημερινά, να φιλοξενεί καλλιτεχνικά εργαστήρια και χώρους πειραματισμού.
Και ένα τελευταίο: Η δημιουργικότητα, ιδιαίτερα η νεανική δημιουργικότητα, για να εκφρασθεί και να σφραγίσει την πόλη, χρειάζεται χώρο. Χρειαζόμαστε ένα ευρύ πρόγραμμα απόκτησης και ανακαίνισης παλαιώ και εγκαταλελειμμένων κτηρίων, που θα τη στεγάσουν.
Έχετε όλοι εμπειρίες από μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις και ξέρετε πώς λειτούργησαν τέτοια προγράμματα. Θα μπορούσα να επικαλεσθώ, μόνο, το παράδειγμα του Βερολίνου μετά την ενοποίηση της Γερμανίας. Εκεί, η πολιτιστική δημιουργία, σε συνδυασμό με την αστική ανάπλαση, έγινε ουσιαστικά το όχημα για να γεφυρωθεί το χάσμα μεταξύ δυτικών και ανατολικών συνοικιών, για τη συνολική ανάπτυξη της πόλης, για την κοινωνική της συνοχή.
Έχει προβλήματα σήμερα το Βερολίνο, και αντιθέσεις, ιδιαίτερα στις συνθήκες της κρίσης. Παραμένει, όμως, ο πόλος έλξης ενός δημιουργικού, καλλιτεχνικού και επιστημονικού, νεανικού πληθυσμού απ’ όλο τον κόσμο, που όχι μόνο επισκέπτεται την πόλη, αλλά και που πολλές φορές την επιλέγει ως μόνιμο τόπο διαμονής. Το Βερολίνο εξελίσσεται στη νέα μητρόπολη του πολιτισμού στην Ευρώπη.
Φίλες και φίλοι,
Σε μια πρόσφατη τηλεοπτική μας αντιπαράθεση, ο κύριος Κακλαμάνης, σχολιάζοντας την παρέμβαση μιας Αθηναίας, είπε το απίστευτο: «Αν δεν γουστάρει η κυρία, ας αλλάξει πόλη!».
Δεν θα του κάνουμε το χατίρι. Η πόλη αυτή, στην οποία ζούμε, κινούμαστε και δημιουργούμε, η πόλη αυτή για την οποία δουλεύουμε, μας ανήκει.
Δεν θα την εγκαταλείψουμε στον κύριο Κακλαμάνη για μια δεύτερη τετραετία πλήρους εγκατάλειψης.
Δεν θα την παραδώσουμε στον κύριο Ψινάκη!
Δεν αξίζει σ’ αυτή την πόλη η νοοτροπία και η αισθητική ενός μολιερικού αρχοντοχωριάτη. Και δεν θέλουμε μια πόλη που θα προσπαθεί να κρύψει τις πληγές της κάτω από τη χρυσόσκονη του life style.
Θέλουμε και διεκδικούμε μια πόλη πολιτισμένη, ανοικτή στους πολίτες της και ανοικτή στον κόσμο.
Θέλουμε και διεκδικούμε την Αθήνα της δεύτερης δεκαετίας του 21ου αιώνα.
Θέλουμε να κερδίσουμε την πόλη μας, και θα την κερδίσουμε.
Οι δεκαπέντε ημέρες που απομένουν μέχρι τον πρώτο γύρο των εκλογών, είναι πολύ λίγες, αλλά και αρκετές. Αρκετές, για να το επιτύχουμε."
Αυτή τη στήριξη και την υπόσχεση για μια δημιουργική συνέχεια σηματοδοτούν και οι παρουσίες των επωνύμων στη χθεσινή συγκέντρωση. Ανάμεσά τους σημειώνουμε Αγγελος Δεληβοριάς, Πέμη Ζούνη, Ειρήνη Γερουλάνου, Νίκος Μουζέλης, Θάλεια Δραγώνα, Νίκος Περράκης, Γιάννης Κουτσομύτης, Ξένια Καλογεροπούλου, Πόπη Διαμαντάκου, Μιχάλης Καρχιμάκης, Γιώργος Κοτανίδης, Λένα Διβάνη, Μάνος Ελευθερίου, Στέλιος Κούλογλου, Αννα Νταλάρα, Βάσω Κιντή, Ορέστης Ανδρεαδάκης, ΓΩγώ Μπρέμπου, Κίττυ Αρσένη, Μαρία Ρεπούση, Θανάσης Καστανιώτης, Τίτος Πατρίκιος, Νίκος Γκιώνης, Εύα Αντωνοπούλου, Γιάννης Κωνσταντίνου, Χρήστος Χωμενίδης, Στέφανος Πεσμαζόγλου, Βασίλης Πεσμαζόγλου, Χρόνης Μπότσογλου, Γιάννης Βαλαβανίδης,Δημήτρης Παπούλιας, Αντώνης Ρουπακιώτης, Αννα Βαγενά, Χριστίνα Αγριαντώνη, Μαρία Φαραντούρη.
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
(Ευχαριστώ Τάσο Κρο.)
Αθήνα , 25/10/2010
Οι προτάσεις του Γιώργου Καμίνη για την πολιτιστική αναγέννηση της Αθήνας
Συνάντηση με τους ανθρώπους της επιστήμης και της τέχνης
Ο Γιώργος Καμίνης δίνει τη μάχη για τη Δημαρχία της Αθήνας έχοντας στο πλευρό του επώνυμους και καταξιωμένους ανθρώπους από τους χώρους της επιστήμης, της έρευνας, των γραμμάτων, των τεχνών. Οι άνθρωποι του πολιτισμού έδωσαν το βράδυ της Κυριακής το παρόν στο BIOS, σε μια θερμή, ουσιαστική εκδήλωση.
Το
μήνυμα της παρουσίας των ανθρώπων του πολιτισμού πλάι στον Καμίνη είναι
διπλό: Στήριξη κατά την προεκλογική περίδο αλλά και εγγύηση για το μετά. Ο δήμος θα κερδηθεί, και ο Καμίνης επικεφαλής του «δικαίωματος στην πόλη» θα τον διοικήσει με τη βοήθεια των ανθρώπων που, κατά
τεκμήριο, γνωρίζουν και μπορούν να δώσουν λύσεις σε μια σειρά από κρίσιμα προβλήματα.
Τον υποψήφιο προλόγησαν με ζεστούς, προσωπικούς τόνους και χιούμορ ο συνταγματολόγος Νίκος Αλιβιζάτος και η Ελευθερία Αρβανιτάκη ενώ ο αρχιτέκτονας Ανδρέας Κούρκουλας έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου ενόψει των δραματικών προβλημάτων στο κέντρο της Αθήνας.
Αυτή
τη στήριξη και την υπόσχεση για μια δημιουργική συνέχεια σηματοδοτούν και οι παρουσίες των επωνύμων στη χθεσινή συγκέντρωση. Ανάμεσά τους σημειώνουμε Αγγελος Δεληβοριάς, Πέμη Ζούνη, Ειρήνη Γερουλάνου, Νίκος Μουζέλης, Θάλεια Δραγώνα, Νίκος Περράκης, Γιάννης Κουτσομύτης, Ξένια Καλογεροπούλου, Πόπη Διαμαντάκου, Μιχάλης Καρχιμάκης, Γιώργος Κοτανίδης,Λένα Διβάνη, Μάνος Ελευθερίου, Στέλιος Κούλογλου, Αννα Νταλάρα, Βάσω Κιντή, Ορέστης Ανδρεαδάκης, Γογώ Μπρέμπου, Κίττυ Αρσένη, Μαρία Ρεπούση, Θανάσης Καστανιώτης, Τίτος Πατρίκιος, Νίκος Γκιώνης, Εύα Αντωνοπούλου, Γιάννης Κωνσταντίνου, Χρήστος Χωμενίδης, Στέφανος Πεσμαζόγλου, Βασίλης Πεσμαζόγλου, Χρόνης Μπότσογλου, Γιάννης Βαλαβανίδης,
Δημήτρης Παπούλιας, Αντώνης Ρουπακιώτης, Αννα Βαγενά, Χριστίνα Αγριαντώνη, Μαρία Φαραντούρη ,Ρένη Πιττακή.
Η ομιλία του Γ. Καμίνη και οι προτάσεις για την Αθήνα του πολιτισμού:
"Δεν μπορώ να φανταστώ μια προσπάθεια ανάταξης της Αθήνας, χωρίς την κινητοποίηση των δυνάμεων της τέχνης και του πολιτισμού.
Δεν μπορώ να φανταστώ μια προσπάθεια ανάπτυξης της Αθήνας, χωρίς την προσφυγή στη γνώση του επιστημονικού και ερευνητικού μας δυναμικού.
Δεν μπορώ να φανταστώ μια προσπάθεια αναζωογόνησης της Αθήνας, χωρίς την ενεργό συμμετοχή των πιο νεανικών και καινοτόμων δημιουργικών της δυνάμεων.
Για όλους εμάς, αυτό, ίσως να είναι αυτονόητο. Είναι αυτονόητο για μια πρωτοβουλία, που θέλει να εκφράσει τις ευαισθησίες για την οργάνωση και τη λειτουργία της πόλης, για το δομημένο και το φυσικό της περιβάλλον, για τους πόρους της που σπαταλιούνται και τους ανθρώπους της που δυστυχούν.
Πουθέλει να εκφράσει τις ιδέες και τις προσπάθειες για ένα διαφορετικό μοντέλο ανάπτυξης, για μια πόλη φιλική προς το περιβάλλον και ευαίσθητη προς τους κατοίκους της. Για μια πόλη βιώσιμη και αξιοβίωτη.
Γι’ αυτό και, από τη πρώτη στιγμή, απευθυνθήκαμε στο ανθρώπινο κεφάλαιο της
Αθήνας. Είναι ο πλούτος, και η δύναμή της. Θα μπορούσα να πω, μάλιστα, ότι είναι η πρώτη φορά που, σε τέτοια έκταση, επιχειρήθηκε η συσπείρωση αυτού του κεφαλαίου. Και είναι η πρώτη φορά που, σε τέτοια έκταση, επιτεύχθηκε η συσπείρωση αυτή.
Είμαστε
σε συνεχή διάλογο με τους ανθρώπους που ζουν την πόλη, που πονούν την
πόλη, που εργάζονται για την πόλη και που θα συνεχίσουν να εργάζονται για την πόλη. Και ανάμεσά τους, με τους ανθρώπους εκείνους, νεότερους ή παλαιότερους, αναγνωρισμένους ή λιγότερο γνωστούς, στους οποίους οφείλουμε ό,τι ζωντανό, όμορφο και ενδιαφέρον έχει να επιδείξει η Αθήνα τα τελευταία χρόνια.
Όμως, και στην περίπτωση αυτή, είμαστε υποχρεωμένοι να υπερασπιστούμε το αυτονόητο. Η Αθήνα, για παράδειγμα, είναι το μεγαλύτερο ακαδημαϊκό κέντρο της χώρας. Φιλοξενεί ορισμένα από τα σημαντικότερα -και πάντως, τα αρχαιότερα- ερευνητικά κέντρα, τους περισσότερους από τους μεγάλους πολιτιστικούς θεσμούς και φορείς της, δημόσιους και ιδιωτικούς.
Μου είναι ανυπόφορη η ιδέα μιας δημοτικής αρχής που αγνοεί επιδεικτικά αυτό το γεγονός. Που συνεχίζει αμέριμνη να υπάρχει, σαν όλα αυτά να μην υπήρχαν. Που όχι μόνο δεν αναζητεί δημιουργικά, μορφές συνεργασίας και αξιοποίησης του έργου που παράγουν, αλλά και πολλές φορές τα αντιπολιτεύεται. Καθιερώνει, ας πούμε, το λεγόμενο Αθηναϊκό Φεστιβάλ, απέναντι στο Φεστιβάλ Αθηνών!
Και μόνο το γεγονός αυτό, προκαλεί θλίψη. Και ακόμη περισσότερο προκαλεί οργή, η διαπίστωση ότι αυτή είναι η αντίληψη της απερχόμενης δημοτικής αρχής για τον πολιτισμό. Και ότι εκεί εξαντλείται.
Είχα πρόσφατα την ευκαιρία να ακούσω από τον Γιώργο Λούκο τις σκέψεις του -και να του αναπτύξω ορισμένες δικές μου- για μια ουσιαστική διάχυση του Φεστιβάλ Αθηνών μέσα στην πόλη, ενδεχομένως και σε όλη τη διάρκεια του χρόνου.
Με απασχολεί επίσης σοβαρά, το πώς ο Δήμος θα μπορούσε, σε συνεργασία με πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα, να συμβάλει στην ενημέρωση του κοινού για τα σύγχρονα επιτεύγματα της επιστήμης. Στην ευρύτερη διάχυση της γνώσης, αλλά και στην εξοικείωση με το κριτικό πνεύμα, την περιέργεια και την ακρίβεια που χαρακτηρίζουν την επιστημονική και ερευνητική αναζήτηση. Το θεωρώ κρίσιμο για τη διαμόρφωση υπεύθυνων και ενεργών πολιτών.
Σκέφτομαι, τέλος, τις ιδιωτικές πρωτοβουλίες που αναπτύσσονται στον χώρο της τέχνης. Δεν μου είναι αδιάφορο το γεγονός ότι αίθουσες τέχνης και γκαλερί έχουν αναδείξει ορισμένους από τους πιο αξιόλογους νέους Έλληνες δημιουργούς. Ότι έχουν υλοποιήσει σχέδια μεγάλης εμβέλειας, ορισμένα από τα οποία δεν πέρασαν απαρατήρητα και στον διεθνή χώρο. Ποιες συνέργειες θα μπορούσε να αναπτύξει ο Δήμος; Τι ουσιαστικότερο θα μπορούσε να κάνει, πέρα από το να προσκαλείται και να παρευρίσκεται στα εγκαίνια μιας έκθεσης;
Όμως, το ξέρουμε καλά:
Ο καθένας, δίνει αυτό που διαθέτει.
Ο καθένας, κάνει αυτό που είναι.
Αυτό είναι ο κύριος Κακλαμάνης, γι’ αυτό και έδωσε αυτό που έδωσε, και έκανε αυτό που έκανε.
Οι άνθρωποι που συσπειρώνονται στην πρωτοβουλία μας, είναι διαφορετικοί. Είμαστε διαφορετικοί. Θέλουμε μια Αθήνα διαφορετική από αυτή που είναι σήμερα, έχουμε εργαστεί γι’ αυτό και ξέρουμε ότι, όλοι μαζί, μπορούμε να το επιτύχουμε.
Γι’ αυτό είμαστε σήμερα εδώ.
Φίλες και φίλοι,
Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να περιγράψω τη σημερινή εικόνα της Αθήνας. Οι περισσότεροι από εσάς έχετε πρόσφατα ή παλαιότερα μιλήσει γι’ αυτήν, με τη γνώση του ειδικού ή, απλώς, με την ιδιότητα του πολίτη. Και ορισμένες φορές, μιλήσατε με τρόπο συγκλονιστικό.
Το ιστορικό κέντρο καταρρέει. Η πόλη παρακμάζει, ο κοινωνικός ιστός της διασπάται, νέα σύνορα τη διατρέχουν, εντάσεις συσσωρεύονται. Ολόκληρες περιοχές βυθίζονται στην ανασφάλεια, τον φόβο και το μίσος. Η καθημερινότητα των πολιτών εκβαρβαρίζεται. Και η θέση της Αθήνας στο παγκοσμιοποιημένο δίκτυο των πόλεων υποβαθμίζεται, υποβαθμίζοντας ταυτόχρονα τη θέση της χώρας.
Γιατί η Αθήνα, δεν είναι μια οποιαδήποτε πόλη. Οι οικονομικές, πολιτικές, διοικητικές και πολιτισμικές σχέσεις της χώρας με το διεθνές περιβάλλον, περνούν από αυτήν. Το ποια είναι η Αθήνα, αφορά και επηρεάζει όλη τη χώρα. Το ποια θα μπορούσε να είναι η Αθήνα, αφορά επίσης -και θα επηρεάσει- όλη τη χώρα.
Είναι μια διάσταση της μάχης που δίνουμε, η οποία από πολλούς αγνοείται και από άλλους συσκοτίζεται στο όνομα μιας γενικής πολιτικής διεκδίκησης. Στην πραγματικότητα, η σχέση Αθήνας - Ελλάδας κάνει εθνικά κρίσιμο το διακύβευμα αυτών των εκλογών, βαθαίνει πολιτικά το νόημα της ψήφου, καλεί σε εγρήγορση όλες τις υγιείς και δημιουργικές δυνάμεις.
Είναι μια μάχη, που δεν μπορεί να κερδηθεί χωρίς τη συμβολή των ανθρώπων της επιστήμης και της τέχνης, των ανθρώπων του πολιτισμού. Είναι μια μάχη που δεν μπορεί να κερδηθεί χωρίς μια σαφή αντίληψη για την πόλη, και για τον πολιτισμό στην πόλη.
Αντιλαμβανόμαστε την πόλη ως ένα σύνολο δικαιωμάτων.
Αντιλαμβανόμαστε τη διεκδίκηση της πόλης ως διεκδίκηση αυτών των δικαιωμάτων.
Αντιλαμβανόμαστε τον πολιτισμό στην πόλη ως πολιτισμό της καθημερινότητας και πολιτισμό της ασφαλούς και δημιουργικής συμβίωσης των ανθρώπων.
Ο πολιτισμός, για μας, εκτείνεται από το δικαίωμα στην καθημερινή ζωή στον δημόσιο χώρο, μέχρι το δικαίωμα στην απόλαυση των παλαιών και νέων καλλιτεχνικών δημιουργημάτων.
Από το δικαίωμα σε ένα αναβαθμισμένο αστικό περιβάλλον, μέχρι το δικαίωμα σε επαρκείς κοινωνικές, περιβαλλοντικές και τεχνικές υποδομές.
Από το δικαίωμα συμμετοχής των πολιτών στα πολιτιστικά δρώμενα, μέχρι το δικαίωμα να παράγουν εκείνοι τα δικά τους πολιτιστικά γεγονότα.
Από το δικαίωμα των νέων να μορφώνονται, να παράγουν και να δημιουργούν, μέχρι το δικαίωμά τους να προβάλλουν τις δημιουργίες τους στο ευρύτερο κοινό.
Και όλα αυτά, σε μια πόλη με ολοένα και μεγαλύτερη διαφορετικότητα. Με μειονότητες και με μετοίκους, δεύτερης ήδη γενεάς, με διαφορετικές εθνοτικές προελεύσεις και διαφορετικά θρησκεύματα. Είναι δικαίωμα των πολιτών να επικοινωνούν με την πολυπολιτισμικότητα της πόλης, να ανανεώνονται και να εμπλουτίζονται από αυτήν.
Δεν μπορώ εδώ να μην θυμηθώ το πρόσφατο φεστιβάλ των Αφρικανών Γυναικών της Αθήνας. Το πρώτο που σκέφτηκε η απερχόμενη δημοτική αρχή, ήταν να το απαγορεύσει. Μετά τις διαμαρτυρίες που ακολούθησαν -και τη δική μας διαμαρτυρία-, το φεστιβάλ έγινε. Και μόνο κέρδος είχαμε από αυτό, όλοι οι κάτοικοι της Αθήνας. Έλληνες και αλλοδαποί.
Φίλες και φίλοι.
Τον πολιτισμό τον παράγει ο Δήμος και όχι ο Δήμος. Δεν τον παράγει ο Δήμος με την έννοια της διοίκησης, τον παράγει ο Δήμος με την έννοια της κοινότητας.
Τον παράγουν πολιτιστικοί θεσμοί, τον παράγουν δημιουργοί, τον παράγουν ομάδες με κοινά ενδιαφέροντα, τον παράγουν οι άνθρωποι -ακόμη και μια ομάδα νέων, μαζεμένων σε μια πλατεία ένα καλοκαιρινό βράδυ, που παίζουν μουσική με αυτοσχέδια όργανα.
Η δημοτική αρχή, η διοίκηση, εξασφαλίζει μέσα, δημιουργεί προϋποθέσεις, παίρνει πρωτοβουλίες.
Μερικές μόνο ιδέες πάνω σ’ αυτό, που έχουν μεταφραστεί και σε συγκεκριμένες προτάσεις στο πρόγραμμά μας:
*
Πρέπει να αναποδογυρίσουμε το τραπέζι. Να αντιστρέψουμε τη λογική της πολιτιστικής πολιτικής, που επικράτησε στην Αθήνα τις τελευταίες δεκαετίες. Από τις εκδηλώσεις του πολυέξοδου εντυπωσιασμού, της επίδειξης και της show business, να κατευθυνθούμε σε έναν πολιτισμό της καθημερινότητας, της παιδείας, της δημιουργίας, της συμμετοχής, της κοινωνικής συνοχής.
*
Είναι οι ίδιοι οι ενεργοί πολίτες, με τις αυτόνομες δραστηριότητές τους, που θα συμβάλουν σ’ αυτό. Ο Δήμος πρέπει να τους εξασφαλίσει συνθήκες για την ελεύθερη έκφρασή τους και περισσότερες ευκαιρίες για να έρθουν σε επαφή με τη σύχρονη γνώση και καλλιτεχνική δημιουργία.
*
Η πολιτιστική αναγέννηση της πόλης δεν θα υπάρξει, αν οι γειτονιές της δεν υπάρξουν ως ζωντανές και βιώσιμες κοινότητες. Πυρήνας των πολιτιστικών δραστηριοτήτων, σε κάθε δημοτικό διαμέρισμα, το Πολιτιστικό του Κέντρου. Επτά διαμερίσματα, επτά πολιτιστικά κέντρα. Με τη βιβλιοθήκη τους, τις αίθουσες διαλέξεων και συζητήσεων, τους χώρους δημιουργίας και ψυχαγωγίας, όπου οι ίδιοι οι πολίτες και οι καλλιτεχνικές τους ομάδες, με τη συνδρομή νέων και αναγνωρισμένων δημιουργών, θα προσδιορίζουν τις ανάγκες τους, θα σχεδιάζουν, θα δημιουργούν.
* Οι υπάρχοντες θεσμοί του Δήμου πρέπει να ενισχυθούν, αλλά και να αναπροσανατολισθούν. Δύο, μόνο, παραδείγματα:
Πρόσφατα, η δημοτική βιβλιοθήκη της Βέροιας βραβεύτηκε από το Ίδρυμα Bill Gates διότι, όπως αναφέρεται στο σκεπτικό της βράβευσης, «έχει φέρει θετικές αλλαγές στις ζωές των πολλών πολιτών που εξυπηρετεί». Ποιες αλλαγές στη ζωή των κατοίκων της Αθήνας έχουν φέρει οι τρεις δημοτικές βιβλιοθήκες της; Πόσοι γνωρίζουν, καν, την ύπαρξή τους; Στη θέση του απερχόμενου δημάρχου, δεν θα αισθανόμουν ευτυχής με μια τέτοια σύγκριση.
Δεύτερο
παράδειγμα, η Τεχνόπολη στο Γκάζι, ένα μεγάλο κεφάλαιο για τον Δήμο. Αν και διαθέτει απίστευτες δυνατότητες, χάνει τη δυναμική και τη φρεσκάδα της και, σιγά - σιγά, το κοινό της. Η Τεχνόπολη πρέπει να ανοίξει τις πόρτες της, να λειτουργεί καθημερινά, να φιλοξενεί καλλιτεχνικά εργαστήρια και χώρους πειραματισμού.
Και ένα τελευταίο: Η δημιουργικότητα, ιδιαίτερα η νεανική δημιουργικότητα, για να εκφρασθεί και να σφραγίσει την πόλη, χρειάζεται χώρο. Χρειαζόμαστε ένα ευρύ πρόγραμμα απόκτησης και ανακαίνισης παλαιώ και εγκαταλελειμμένων κτηρίων, που θα τη στεγάσουν.
Έχετε όλοι εμπειρίες από μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις και ξέρετε πώς λειτούργησαν τέτοια προγράμματα. Θα μπορούσα να επικαλεσθώ, μόνο, το παράδειγμα του Βερολίνου μετά την ενοποίηση της Γερμανίας. Εκεί, η πολιτιστική δημιουργία, σε συνδυασμό με την αστική ανάπλαση, έγινε ουσιαστικά το όχημα για να γεφυρωθεί το χάσμα μεταξύ δυτικών και ανατολικών συνοικιών, για τη συνολική ανάπτυξη της πόλης, για την κοινωνική της συνοχή.
Έχει προβλήματα σήμερα το Βερολίνο, και αντιθέσεις, ιδιαίτερα στις συνθήκες της κρίσης. Παραμένει, όμως, ο πόλος έλξης ενός δημιουργικού, καλλιτεχνικού και επιστημονικού, νεανικού πληθυσμού απ’ όλο τον κόσμο, που όχι μόνο επισκέπτεται την πόλη, αλλά και που πολλές φορές την επιλέγει ως μόνιμο τόπο διαμονής. Το Βερολίνο εξελίσσεται στη νέα μητρόπολη του πολιτισμού στην Ευρώπη.
Φίλες και φίλοι,
Σε μια πρόσφατη τηλεοπτική μας αντιπαράθεση, ο κύριος Κακλαμάνης, σχολιάζοντας την παρέμβαση μιας Αθηναίας, είπε το απίστευτο: «Αν δεν γουστάρει η κυρία, ας αλλάξει πόλη!».
Δεν θα του κάνουμε το χατίρι. Η πόλη αυτή, στην οποία ζούμε, κινούμαστε και δημιουργούμε, η πόλη αυτή για την οποία δουλεύουμε, μας ανήκει.
Δεν θα την εγκαταλείψουμε στον κύριο Κακλαμάνη για μια δεύτερη τετραετία πλήρους εγκατάλειψης.
Δεν θα την παραδώσουμε στον κύριο Ψινάκη!
Δεν αξίζει σ’ αυτή την πόλη η νοοτροπία και η αισθητική ενός μολιερικού αρχοντοχωριάτη. Και δεν θέλουμε μια πόλη που θα προσπαθεί να κρύψει τις πληγές της κάτω από τη χρυσόσκονη του life style.
Θέλουμε και διεκδικούμε μια πόλη πολιτισμένη, ανοικτή στους πολίτες της και ανοικτή στον κόσμο.
Θέλουμε και διεκδικούμε την Αθήνα της δεύτερης δεκαετίας του 21ου αιώνα.
Θέλουμε να κερδίσουμε την πόλη μας, και θα την κερδίσουμε.
Οι δεκαπέντε ημέρες που απομένουν μέχρι τον πρώτο γύρο των εκλογών, είναι πολύ λίγες, αλλά και αρκετές. Αρκετές, για να το επιτύχουμε."
Αυτή τη στήριξη και την υπόσχεση για μια δημιουργική συνέχεια σηματοδοτούν και οι παρουσίες των επωνύμων στη χθεσινή συγκέντρωση. Ανάμεσά τους σημειώνουμε Αγγελος Δεληβοριάς, Πέμη Ζούνη, Ειρήνη Γερουλάνου, Νίκος Μουζέλης, Θάλεια Δραγώνα, Νίκος Περράκης, Γιάννης Κουτσομύτης, Ξένια Καλογεροπούλου, Πόπη Διαμαντάκου, Μιχάλης Καρχιμάκης, Γιώργος Κοτανίδης, Λένα Διβάνη, Μάνος Ελευθερίου, Στέλιος Κούλογλου, Αννα Νταλάρα, Βάσω Κιντή, Ορέστης Ανδρεαδάκης, ΓΩγώ Μπρέμπου, Κίττυ Αρσένη, Μαρία Ρεπούση, Θανάσης Καστανιώτης, Τίτος Πατρίκιος, Νίκος Γκιώνης, Εύα Αντωνοπούλου, Γιάννης Κωνσταντίνου, Χρήστος Χωμενίδης, Στέφανος Πεσμαζόγλου, Βασίλης Πεσμαζόγλου, Χρόνης Μπότσογλου, Γιάννης Βαλαβανίδης,Δημήτρης Παπούλιας, Αντώνης Ρουπακιώτης, Αννα Βαγενά, Χριστίνα Αγριαντώνη, Μαρία Φαραντούρη.
Τετάρτη 20 Οκτωβρίου 2010
ΕΝΑΣ ΠΟΛΙΤΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΗ!
Αρκετός κόσμος βρέθηκε στην ομιλία του Γιώργου Καμίνη στην πλατεία Σωτήρη Πέτρουλα. Μία παθιασμένη ομιλία, μεστή και καυστική για την ολιγωρία που έχει δείξει η νυν ηγεσία της, όσον αφορά την ασφάλεια , τον αρχαίο πλούτο , τα ακαταλαβίστικα οικονομικά της και την πολύχρονη αλλά άκαρπη και προπάντων καταστροφική πολιτική της. Μου άρεσε ο μέλλοντας δήμαρχος. Ήταν δυναμικός και ευαίσθητος. Άλλωστε όλοι έτσι δείχνουν απέναντι σε ακροατήριο , όταν ζητάνε το ανώτερο αξίωμα που διεκδικούν. Ήταν καινοτόμος ( το κτίριο ΙΚΑ να γίνει φοιτητική εστία) , ήταν ενημερωμένος για το αρχαιολογικό πάρκο και έδειξε ενδιαφέρον για την αξιοποίηση του , αφού μετά την επίσκεψή του την περασμένη Κυριακή είχε και προσωπική εικόνα του χώρου.
Έδειξε κοσμοπολίτικο χαρακτήρα αναφερόμενος σε άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και τα παραδείγματα ανάπτυξής τους. Εντύπωση μου έκανε η φράση του που αναρωτιώταν πως θα ξεφύγει η χώρα από την κρίση αν δεν ξεφύγει πρώτα η πρωτεύουσά της; Έδειξε σαφέστατα βελτιωμένος όσον αφορά στην επαφή του με το ακροατήριο από τότε στο κτήμα Δρακοπούλου που μου φάνηκε κάπως "σοφτ". Και πιστεύω ότι όσο κορυφώνεται η προεκλογική περίοδος , τόσο θα γίνεται καλύτερος. Έχει την στήριξη των Οικολόγων Πράσινων , και εγώ στηρίζω τους Οικολόγους Πράσινους σε αυτή την προσπάθεια, ώστε προσωπικά να μην ξαναδώ τον Κακλαμάνη δήμαρχο!!!
Τρίτη 19 Οκτωβρίου 2010
ΟΙ ΚΑΤΑ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗ "ΑΓΡΥΠΝΟΙ ΦΡΟΥΡΟΙ" ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ!!!
Πόζα όμως το αδέσποτο... Η δική του πόλη,το δικό του σπίτι. "Τι γλυκό το χρυσούλη μου" που θα έλεγε ο δημαρχούκος μας!!!
Κάποτε σκαλίζαμε θυρεούς και λιοντάρια στις εισόδους των σπιτιών μας... Τώρα τα αδέσποτα του Συντάγματος αναλαμβάνουν αυτό το ρόλο... Τι προχώ καλλιτέχνη δήμαρχο που έχουμε!!!
ΦΤΟΥ ΤΟΥ!!! να μην τον ματιάσω...
ΦΤΟΥ ΤΟΥ!!! να μην τον ματιάσω...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)