ΠΡΟΛΑΒΑΜΕ ΤΗ ΒΡΟΧΗ ΚΑΙ ΣΤΡΩΣΑΜΕ ΤΑ ΛΙΟΠΑΝΑ!

Ο καιρός μας έδωσε ένα "παράθυρο" για να μπορέσουμε να στρώσουμε τα λιόπανα... Το εκμετελλευτήκαμε δεόντως!!!

Είναι ωραία η βόλτα στην εξοχή!!!

Όλοι μαζί μπας και βγάλουμε λίγο βιολογικό λαδάκι... Δεν είχε πολλές ελιές αλλά ελπίζουμε!!!

ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ ΜΕ ΤΟΝ ΦΙΛΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΤΖΙΜ

Φέτος το καλοκαίρι είχα την ευκαιρία να φιλοξενήσω ένα φίλο από την μακρινή Αυστραλία. Η γειτονιά μας ήταν ο ενδιάμεσος σταθμός του για την συνέχιση των διακοπών του σε κάποιο νησί του Αιγαίου. Πριν όμως φύγει μου ζήτησε να του δείξω την Ακαδημία του Πλάτωνα γιατί όπως μου είπε χαρακτηριστικά, το βρήκα στο google αλλά καθώς ερχόμουν από τα ΚΤΕΛ δεν είδα ούτε μία πινακίδα!

Ο ήλιος μαστίγωνε με τις καυτές του ακτίνες το πάρκο, καθώς με τον Τζίμ, γεννημένος από Έλληνες γονείς στο Σίδνευ, περπατούσαμε στο χωμάτινο μονοπάτι προς την ιερά οικία του Ακάδημου. Γύρω μας υπήρχαν άνθρωποι ξαπλωμένοι επάνω σε χαρτόνια και αυτοσχέδια κρεβάτια, κάποιοι σε έναν αυτοσχέδιο καταυλισμό πνιγμένο στα σκουπίδια, άλλοι κάτω από τις σκιές των δέντρων, άλλοι ανάμεσα σε μεγάλους μαρμάρινους κύβους... Η έκπληξη του φίλου μου ήταν έκδηλη. Δεν υπήρχε φύλαξη και ο καθένας μπορούσε να αρπάξει οτιδήποτε νόμιζε αρχαίο ή και αξίας και να το εμπορευτεί ή στην καλύτερη να το πάει σπίτι του! Η παρουσία αδέσποτων τον τρόμαζε και συχνά ερχόταν πίσω μου, κάθε φορά που κάποιος σκύλος τον πλησίαζε για να τον μυρίσει. « Μη φοβάσαι», του είπα αστειευόμενος, «οσμίζονται φρέσκο εισαγόμενο κρέας, γι’ αυτό έρχονται...»

Προσπαθούσα σε κάθε περίπτωση να ελαφρύνω την ατμόσφαιρα, λέγοντας ότι είναι περίοδος διακοπών για όλους και έτσι το πάρκο δεν είναι και στα καλύτερά του. Η απάντησή του ήταν αποστομωτική. «Είναι περίοδος διακοπών και για μένα όμως, ήρθα από την άλλη άκρη της γης και θέλω να δω τα αξιοθέατα της Ελλάδας!!! Να περπατήσω με ασφάλεια σε έναν καλά φυλασσόμενο αρχαιολογικό χώρο, να ξεναγηθώ και να μου εξηγήσει κάποιος ή κάτι τι είναι αυτά τα κτίσματα που μοιάζουν με βάσεις κτιρίων. Τι έκαναν εδώ οι πρόγονοί μας; Θα τους άρεσε άραγε να έβρισκαν τενεκεδάκια αναψυκτικών και σακουλάκια από πατατάκια μέσα στα σπίτια τους; Θα πήγαιναν ποτέ να πετάξουν ότι δεν χρειάζονταν στην αυλή κάποιου άλλου;» Αυτό που ένιωσα εκείνη τη στιγμή δεν περιγράφεται με λέξεις. Ένιωσα υπεύθυνος για αυτό που έβλεπε ο φίλος μου, ένιωσα οργή που η κληρονομιά μας δεν προστατεύεται, ένιωσα αμήχανος από το μέχρι τότε θέαμα...

Σε όλη την διαδρομή ο Τζιμ ήταν σκυθρωπός και συχνά κουνούσε το κεφάλι του. Μου ζήτησε να καθίσουμε κάπου να πάρουμε μια ανάσα. Καθίσαμε σε ένα παγκάκι, αφού πρώτα δοκίμασα την αντοχή και την σταθερότητά του μιας και τα περισσότερα ήταν ξεχαρβαλωμένα. Ήπιαμε το νεράκι μας και σαστισμένος δέχτηκα και το επόμενο σχόλιό του για τον ανύπαρκτο ή πεσμένο ή διαλυμένο κάδο σκουπιδιών που σε πολλές περιπτώσεις δεν υπήρχε τριγύρω...

Επιστρέφοντας από αυτή την ταπεινωτική για εμένα βόλτα, περάσαμε από την παιδική χαρά του πάρκου. «Εδώ έχει ασύρματο ίντερνετ;», με ρώτησε και κοκάλωσα. «Όχι», του απάντησα, «πως σου ‘ρθε αυτό;» «Μα βλέπω στην είσοδο ταμπέλα εταιρείας κινητής τηλεφωνίας, τι γίνεται εδώ; Τα παιχνίδια πότε τα στήσανε; Δεν τα συντηρούν; Αν παλιώσουν δεν τα αλλάζουν; Γιατί βλέπω ότι τα παιδιά που παίζουν εδώ πρέπει να έχουν μαζί τους και ορό αντιτετανικό. Θεέ μου, οι γονείς δεν το βλέπουν;» Ειλικρινά δεν είχα το σθένος να απαντήσω. Οι ερωτήσεις του με χαστούκιζαν και απλά μου ανέβαζαν την πίεση. Γιατί πρέπει εγώ να απολογηθώ για την αδιαφορία και την ολιγωρία άλλων; «Προσπαθούμε βρε Τζιμ με κάθε τρόπο να αλλάξουμε αυτή την άθλια κατάσταση. Ούτε και σε μένα αρέσει αυτό το τοπίο. Γνωρίζω ότι μπορεί να γίνει ένα από τα στολίδια της Ελλάδας και να το χαίρεται όλος ο πλανήτης. Όμως για να γίνει αυτό πρέπει να αλλάξει το μυαλό του καθένα μας πρώτα και μετά με το ψηφαλάκι μας να αλλάξουμε το μυαλό αυτών που είναι πραγματικά υπεύθυνοι για αυτό που είδες σήμερα. Δεν είναι τωρινό αυτό το φαινόμενο της εγκατάλειψης ούτε και τυχαίο. Όλοι γνωρίζουν ποιοι φταίνε και τι πρέπει να κάνουν. Όμως δεν τολμούν... Κιοτεύουν!!!»

ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΟΝΑΧΟΙ ΜΑΣ!!!

Αυτή είναι αλληλεγγύη αδέλφια!!!

ΔΑΣΚΑΛΕ ΠΟΥ ΔΙΔΑΣΚΕΣ...

Λεφτά υπάρχουν και να που πάνε.......

T ακριβά κορίτσια του Δημητράκη Από την Αριστέα Μπουγάτσου και τον Στάθη Σταυρόπουλο http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=18/03/2010&id=142478 Ανοίκεια πράγματα φαίνεται να συμβαίνουν τόσο στο Διπλωματικό Γραφείο του πρωθυπουργού και υπουργού Εξωτερικών Γ. Παπανδρέου όσο και στο γραφείο του αναπληρωτή υπουργού, Δ. Δρούτσα. Ενώ η κυβέρνηση κόπτεται υπέρ της περικοπής δαπανών και της πάταξης της σπατάλης στον δημόσιο τομέα, στο ίδιο το Διπλωματικό Γραφείο του πρωθυπουργού υπηρετεί ως ιδιαιτέρα η κ. Ξ.Μ., υπάλληλος η οποία, αν και έχει έρθει με «διαταγή μετακίνησης» από το εξωτερικό, αν και πληρώνεται πλέον εδώ κανονικά τον μισθό της, εξακολουθεί να λαμβάνει και το επίδομα αλλοδαπής. Το οποίο επίδομα αναλογεί σε 9.600 ευρώ ανά δίμηνο, ποσόν διόλου ευκαταφρόνητο, μάλιστα σε εποχές όπου οι δυσφημούμενοι και συκοφαντημένοι -συλλήβδην- δημόσιοι υπάλληλοι δυσπραγούν. Με δυο λόγια, η εν λόγω υπάλληλος, η οποία υπηρετούσε στα Σκόπια, ενώ ανεκλήθη στην Αθήνα εδώ και μήνες και υπηρετεί πλέον στο Διπλωματικό Γραφείο του πρωθυπουργού, εξακολουθεί να λαμβάνει α) τον μισθό της περί τα 4.800 ευρώ μηνιαίως, β) το επίδομα αλλοδαπής, ήτοι 9.600 ευρώ ανά δίμηνο και επιπλέον γ) μια ημερήσια αποζημίωση 90 έως 110 ευρώ (επί 30 ημέρες ίσον 2.700 ευρώ τον μήνα τουλάχιστον). Αυτό το τελευταίο ποσόν η υπάλληλος το λαμβάνει διότι δεν ανακλήθηκε για να επιστρέψει μονίμως, αλλά έχει επιστρέψει με «διαταγή μετακίνησης». Εξυπνο! Και κυρίως πολύ βολικό. Ενώ λοιπόν ο πρωθυπουργός όχι μόνον ευαγγελίζεται περικοπές, αλλά έχει ήδη βάλει μάχαιρα σε εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας, στο ίδιο του το Γραφείο και με τις ευλογίες αυτού του ιδίου, μια φιλότιμη υπάλληλος ενθυλακώνει μηνιαίως το ποσόν των 4.800 + 4.800 + 2.700 = 12.300 (στρογγυλεμένα) ευρώ τον μήνα! Νόμιμα όλα αυτά; Νομιμότατα! Ηθικά όμως; Αλλά αν, στην περίπτωση αυτή, ο πρωθυπουργός εμφανίζεται ως ο πρώτος διδάξας τού «δάσκαλε που δίδασκες και νόμον δεν εκράτεις», δεν υστερεί και ο υπουργός του κ. Δρούτσας, ο οποίος επίσης συλλαμβάνεται «κλέπτων οπώρας». Διότι και στο γραφείο του κ. Δρούτσα υπηρετεί υπάλληλος, η κυρία Γ.Ι., επίσης ορμώμενη -με «διαταγή μετακίνησης» και αυτή- από το Βουκουρέστι. Με «διαταγή μετακίνησης» ώστε να συνεχίσει και αυτή να λαμβάνει την «ημερήσια αποζημίωση» (90 ευρώ x 30 = 2.700 ευρώ ), η οποία μαζί με το «επίδομα αλλοδαπής» συν τον τρέχοντα μισθό της, αθροίζουν ένα σύνολο της τάξεως των 10.855 ευρώ μηνιαίως. Νόμιμον κι αυτό; Νομιμότατον! Ηθικόν όμως; Αναμένεται η υπεύθυνη απάντηση γι' αυτή τη νόμιμη παρανομία. Καλό θα ήταν να απαντηθεί και το ερώτημα αν υπάρχουν κι άλλοι υπάλληλοι με το αυτό καθεστώς. ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΘΥΜΑΤΑΙ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΑΣΜΕΝΟΣ ΝΑ ΤΟ ΞΑΝΑΖΗΣΕΙ... (ΤΗΝΧ ΤΕΟ) Θέμα: ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΓΡΑΦΤΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΕΩΡΓΟ ΣΟΥΡΗ ΓΥΡΩ ΣΤΑ 1900 Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει.!!! Γεώργιος Σουρής (1853-1919) Ποιος είδε κράτος λιγοστό σ' όλη τη γη μοναδικό, εκατό να εξοδεύει και πενήντα να μαζεύει; Να τρέφει όλους τους αργούς, νά 'χει επτά Πρωθυπουργούς, ταμείο δίχως χρήματα και δόξης τόσα μνήματα; Νά 'χει κλητήρες για φρουρά και να σε κλέβουν φανερά, κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε τον κλέφτη να γυρεύουνε; ******* Κλέφτες φτωχοί και άρχοντες με ...... άμαξες και άτια, κλέφτες χωρίς μια πήχυ γη και κλέφτες με παλάτια, ο ένας κλέβει όρνιθες και σκάφες για ψωμί ο άλλος το έθνος σύσσωμο για πλούτη και τιμή. ******* Όλα σ' αυτή τη γη μασκαρευτήκαν ονείρατα, ελπίδες και σκοποί, οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή. ******* Ο Έλληνας δυο δίκαια ασκεί πανελευθέρως, συνέρχεσθαί τε και ουρείν εις όποιο θέλει μέρος. ******* Χαρά στους χασομέρηδες! χαρά στους αρλεκίνους! σκλάβος ξανάσκυψε ο ρωμιός και δασκαλοκρατιέται. ******* Γι' αυτό το κράτος, που τιμά τα ξέστρωτα γαϊδούρια, σικτίρ στα χρόνια τα παλιά, σικτίρ και στα καινούργια! ******* Και των σοφών οι λόγοι θαρρώ πως είναι ψώρα, πιστός εις ό,τι λέγει κανένας δεν εφάνη... αυτός ο πλάνος κόσμος και πάντοτε και τώρα, δεν κάνει ό,τι λέγει, δεν λέγει ό,τι κάνει. ******* Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο, ύφος του γόη, ψευτομοιραίο. Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης, λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης. Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι, κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει. Κι από προσπάππου κι από παππού συγχρόνως μπούφος και αλεπού. Και ψωμοτύρι και για καφέ το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ». Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς σαν πιάσει πόστο: δερβέναγας. Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο- να παριστάνει τον ευρωπαίο. Στα δυό φορώντας τα πόδια που 'χει στο 'να λουστρίνι, στ' άλλο τσαρούχι.

ΔΙΟΔΙΑ - Η ΜΕΓΑΛΗ ΚΛΟΠΗ!!!

Άλλο ένα δείγμα της διαφθοράς που κυκλοφορεί στις… φλέβες του πολιτικού μας συστήματος. Μας δεσμεύουν με ληστρικές συμβάσεις. Διαβάστε αυτό: Η χρήση των ελβετικών αυτοκινητόδρομων και οδών ταχείας κυκλοφορίας υπόκειται για όλα τα μηχανοκίνητα οχήματα σε υποχρέωση πληρωμής διοδίων. Για μηχανοκίνητα οχήματα μέχρι 3,5 t (ΕΙΧ, μοτοσικλέτες και τροχόσπιτα) υπάρχει υποχρέωση ειδικού σήματος (βινιέτας). Πριν από τη χρήση αυτοκινητοδρόμων και οδών ταχείας κυκλοφορίας πρέπει να αγοραστεί μία βινιέτα, η οποία ισχύει για απεριόριστες διαδρομές σε όλους τους αυτοκινητόδρομους και οδούς ταχείας κυκλοφορίας.

Μέλη της Εθελοντικής Ομάδας Δράσης Ν. Πιερίας ταξίδεψαν αυτή την εβδομάδα στο εξωτερικό, βρέθηκαν με ΙΧ επιβατικό αυτοκίνητο στην Ελβετία και αγόρασαν μια vignette. Το κόστος της; 31 ευρώ για όλο τον χρόνο, δηλαδή μέχρι το τέλος του 2010, με τη δυνατότητα χρήσης απεριόριστων διαδρομών, εννοείται και των πολυάριθμων τούνελ της ορεινής χώρας.

Δηλαδή, ο Ελβετός πολίτης πληρώνει 31 ευρώ τον χρόνο και έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί ελεύθερα ολόκληρο το εθνικό οδικό δίκτυο της χώρας του.

Ο Έλληνας πολίτης, π.χ. ο κάτοικος Κατερίνης που εργάζεται στην Θεσσαλονίκη και πηγαινοέρχεται καθημερινά, πληρώνει 1.344 ευρώ μόνο γι’ αυτή τη διαδρομή (20 εργάσιμες Χ 12 μήνες Χ 5,80 καθημερινά) και δεν έχει τη δυνατότητα αγοράς εκπτωτικής κάρτας, όπως συμβαίνει σε ολόκληρο τον κόσμο!

Οι Ελβετοί συνάδελφοι των φίλων μας δεν μπορούσαν να το πιστέψουν, λέγοντας: «Αυτό λέγεται κλοπή!». Οι δε πολιτικοί που υπέγραψαν την παραχώρηση της χρήσης των εθνικών μας δρόμων, κάτω από τέτοιους όρους, είναι πουλημένα τομάρια!

Αυτό, το τελευταίο, δεν το είπαν οι Ελβετοί! Το είπαν οι Τσέχοι που κάθονταν στο ίδιο τραπέζι! Κι εμείς βέβαια τους εξηγήσαμε, πως, απλά «ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ».

*Το άρθρο εστάλη από την Εθελοντική Ομάδα Δράσης Ν. Πιερίας

Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΙΜΑ ΣΤΗΝ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΠΛΑΤΩΝΟΣ

Σαφέστατη η Μαρία Γανωτή στην ολιγόλεπτη μα ουσιαστική ομιλία της, τόνισε την σπουδαιότητα του πάρκου και την αναγκαιότητα να διατηρηθεί όπως είναι και γιατί όχι να μεγαλώσει και άλλο ( λέω εγώ)...
Τα πάντα ήταν υπέροχα... Τα παιχνίδια, η μουσική, το κέρασμα, το πέσιμο του ρεύματος ( σιγά μη μασούσε η περπερούνα!!!), ο κόσμος...τα πάντα!!!
Σας ευχαριστούμε!!!

ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ , Η Ε.Κ.Α.Π ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΔΡΑΣΕΙΣ ΜΕ ΑΜΕΙΩΤΟ ΡΥΘΜΟ!!!

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ !!!

Αυτή είναι η καλοστημένη σκηνική παρουσία ενός υποψηφίου δημάρχου , κατά την διάρκεια ομιλίας του στο πάρκο Δρακοπούλου, τέρμα Πατησίων, χθες το απόγευμα...

Φώτα , μικροφωνική , δυνατή νεανική μουσική και ότι γουστάρεις για να καυλώσεις , που λέει και το τραγούδι...

Όμως η αλήθεια τελικά κρύβοταν πίσω από το καλοστημένο σκηνικό , τον κόσμο και τα παχιά λόγια...


Εκεί όπου μια χούφτα άνθρωποι πάλεψαν και παλεύουν να διατηρηθεί ο χώρος ανοικτός σε όλους, κοινόχρηστος και λαϊκός , μακρυά από "δημοτικά" και μη αρπακτικά...

με τον φόβο ότι κάποιοι προσπαθούν να καπηλευτούν τους κόπους τους, τους αγώνες τους και τις υπεράνθρωπες προσπάθειές τους... Και να 'χαν άδικο...

Μαζεύτηκε κόσμος πίσω από την σκηνή, στα παρασκήνια που λέμε. Οι μεν τους έλεγαν να φύγουν. Τάχα ότι έκαναν φασαρία και προσπαθούσαν να χαλάσουν τη φιέστα του υποψήφιου. Οι δε τους αποκαλούσαν "προσκυνημένους" και αφελείς που πίστευαν ότι αυτός

που βρισκόταν επί σκηνής θα έλυνε όλα τους τα προβλήματα ως διά μαγείας , εν μέσω ΔΝΤ και τρόικας... Τους προειδοποιούσαν για ένα νέο είδος πράσινης χούντας με μπλε και ακροδεξιούς κόκκους... Και νά 'χαν άδικο...

Οι μεν, τους αποκαλούσαν υποτιμητικά με αποστροφή : " κονσερβοκούτια "... Οι δε, τους απαντούσαν: " Ούτε ΔΝΤ ούτε και ΕΕ... πάρε την κατάσταση στα χέρια σου λαέ!" και ξανάρχονταν κοντά και οι μεν και οι δε, ανταλλάσοντας φραστικά επιχειρήματα... Προσπάθησα να μείνω εκτός από αυτή την κατάσταση όμως ακούγοντας μια κοπέλα,από τους μεν, γύρω στα 30 να ωρύεται: "Μη μου μιλάς εμένα για χημικά και πορείες..." απευθυνόμενη σε έναν νεαρό από τους δε, εμφανώς "μάχιμο", ο νους μου πήγε στην Κα."Εδώ-πολυτεχνείο-εδώ πολυτεχνείο-Δαμανάκη" ,δεν κρατήθηκα και την ρώτησα το αυτονόητο: "Τι δουλειά έχεις τότε από αυτή την πλευρα; Από δω είναι η θέση σου!!!" Κόκκαλο η 30χρονη κοπελιά...
( 30-09-2010)