Η εποχή που διανύουμε είναι το μεταβατικό στάδιο για μία νέα
Ελλάδα η οποία διαμορφώνεται,
μετεξελίσσεται και αλλάζει. Είναι πλέον πασιφανές σε όλους ότι ζούμε το
τέλος της μεταπολίτευσης. Ο κόσμος υποφέρει, σε αποτέλεσμα των κυβερνήσεων και
των πρακτικών των κομμάτων της μεταπολίτευσης. Μοναδική πραγματική διέξοδος για
τον λαό είναι η Οικολογική προοπτική, η οποία εμπεριέχει ένα νέο μοντέλο
διοίκησης και αυτοδιοίκησης.
Σε αυτό το πλαίσιο το Οικολογικό κίνημα πρέπει να
ενδυναμώσει και να εμπλουτιστεί με νέες φωνές και νέους ανθρώπους. Χωρίς όμως
να χάσει τα σημεία υπεροχής και διαφορετικότητας που το κάνουν να ξεχωρίζει από
τα άλλα συστημικά κόμματα. Βασικοί πυλώνες του Οικολογικού κινήματος είναι η
εναλλαγή και η μη ύπαρξη αρχηγών και προέδρων.
Και αυτά παραμένουν αδιαπραγμάτευτα.
Ταυτόχρονα, καταδικάζουμε τις πρακτικές των κομμάτων της
εξουσίας οι οποίες είναι σε πλήρη αντίθεση με τη φιλοσοφία του Οικολογικού
κινήματος και γενικότερα της «Πράσινης» προοπτικής. Και οι πρακτικές αυτές
έλαβαν χώρα, με κομιστές συγκεκριμένους ανθρώπους. Ενδεικτικά αναφέρουμε:
- Τον
Χρήστο Πάχτα, που από την εποχή της κυβέρνησης Σημίτη έπαιξε κομβικό ρόλο
στο έγκλημα που συντελείτε στη Χαλκιδική
- Τον
Ευάγγελο Βενιζέλο, που εμπνεύστηκε τον προκλητικό νόμο-σκάνδαλο περί «μη
ευθύνης Υπουργών», αθωώνοντας όλα τα πολιτικά εγκλήματα
- Το
Γιώργο Παπανδρέου, που μακέλεψε τα «πράσινα συνθήματα» και οδήγησε τη χώρα
στη φτωχοποίηση.
- Το
Γιώργο Παπακωνσταντίνου, στενό συνεργάτη του Γιώργου Παπανδρέου, που ως
Υπουργός Οικονομίας, έπαιξε διάφορα παιχνίδια με τα CDS, αλλά κυρίως ως Υπουργός
Περιβάλλοντος, πέρασε νύχτα τροπολογίες-σκάνδαλο, που έπληξαν ευθέως το
περιβάλλον
- Το
Χρήστο Παπουτσή, του Υπουργείου
Εμπορικής Ναυτιλίας με τις 52 προκλητικές φοροαπαλλαγές των εφοπλιστών.
Κυρίως όμως της προκλητικής και κόντρα με το κόμμα μας στάσης, κατά των
μεταναστών απεργών πείνας στην Υπατία, όταν ήταν Υπουργός Προστασίας του
Πολίτη.
- Το
Νίκο Δένδια, με την αυταρχική στάση του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη,
κατά των απλών πολιτών, με χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτά που συμβαίνουν
στη Χαλκιδική.
- Το
Γιώργο Βουλγαράκη, και τη ρήση του «Ότι είναι νόμιμο είναι και ηθικό»
- Το
Μάκη Βορίδη, που νύχτα πέρασε τροπολογίες στη Βουλή αλλάζοντας τον τρόπο αδειοδότησης
και το καθεστώς ακτινοβολίας υπέρ των κεραιών κινητής τηλεφωνίας,
πλήττοντας έτσι τις συλλογικότητες που αγωνίζονται για το κοινωνικό καλό.
Είναι σαφές ότι για να δεχτούν ισχυρό πλήγμα αυτές οι
πρακτικές και οι πολιτικές είναι αναγκαίο να μεγαλώσει και να ισχυροποιηθεί το
Οικολογικό κίνημα. Για να δυναμώσουμε το ποτάμι της αλλαγής, χρειαζόμαστε
ιδιαίτερα τους νέους. Τους νέους, όμως, που διακριτά (και όχι διακριτικά) θα
δώσουν αγώνες για το Οικολογικό Κίνημα.
Ειδικότερα για τους νέους που πρόσφατα δήλωσαν την πρόθεσή
τους να εγγραφούν στο κόμμα μας, τους καλούμε να παραιτηθούν άμεσα από την
ΠΑΣΠ, που είναι η νεολαία ενός άλλου κομματικού φορέα, του διαπλεκόμενου ΠΑΣΟΚ.
Τους καλούμε άμεσα να δείξουν έμπρακτα τις καλές τους προθέσεις στηρίζοντας
στις φοιτητικές εκλογές της 17ης Απριλίου τους αυτόνομους ή
συνεργαζόμενους συνδυασμούς των Οικολόγων Νέων. Και εκεί που δεν έχουμε
υποψηφιότητες, να δημιουργήσουν Οικολογικά ψηφοδέλτια. Τους καλούμε να
καταδικάσουν ευθέως και χωρίς μισόλογα, τις πρακτικές και τα πρόσωπα των
κομμάτων εξουσίας που έφεραν τη χώρα σε σήψη και παρακμή. Είναι επίσης σαφές,
ότι όποιος ανήκει σε νεολαία άλλου κόμματος, είναι αυτόματα απορριπτέος από
μέλος των Οικολόγων Πρασίνων.
Στο όραμα για μια νέα Ελλάδα, δεν χωρούν πρακτικές σήψης των
κομμάτων του κατεστημένου. Με χαλασμένα υλικά, δεν «χτίζονται» τα όνειρα για
ένα καλύτερο μέλλον. Η ύπαρξή μας στους Οικολόγους Πράσινους, συνδέεται με την
αποδοκιμασία των κομμάτων που κυβέρνησαν και των πρακτικών τους. Το Αύριο δεν
μπορεί να περιμένει άλλο.
